Sobreviviendo

Άλκης Παγώνης - Μαραμένα τα γιούλια (1936)

2012-02-12T00:04:00.002+02:00

..."σε αυτούς που αγαπήθηκαν, αλλά, δε θα ξαναγυρίσουν"...

2012-02-11T14:11:00.002+02:00

Καρναβάλι στο Asclaye

2012-02-11T13:30:00.001+02:00

Carnaval - Αποκριάτικο Πάρτυ Μασκέ

Το ASCLAYE μας περιμένει στην αίθουσα εκδηλώσεών του (Φαλήρου 47Α, Κουκάκι, μετρό Συγγρού-Φιξ) το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012 στις 9:00 μ.μ., για να απολαύσουμε δείπνο, ζωντανό μουσικό πρόγραμμα, χορευτική μουσική και να πάρουμε μέρος σε διαγωνισμό καλύτερων μεταμφιέσεων.

Κρατήσεις στα τηλέφωνα 210 9232204 - 6947 107522.

Πάμε !!!

2012-02-11T12:07:00.002+02:00

Vámonos - Diego El Cigala & Oscar d´León

José Mercé y Diego del Morao en el Homenaje a Moraito Chico

2012-02-11T11:31:00.001+02:00

Duquende en el Homenaje a Moraito Chico

2012-02-11T11:30:00.000+02:00

Diego El Cigala en el Homenaje a Moraíto Chico

2012-02-11T11:21:00.001+02:00

Diego El Cigala canta "Resistiré" con El Gran Wyoming

2012-02-10T22:37:00.001+02:00

Cuando pierda todas las ayudas
cuando no me quede solución
cuando te jubiles de becario
o parado de la construcción,

Cuando te despidan con un beso
en lugar de la indemnización
cuando al matrimonio entre los gais
lo llamen matrimonio maricón.

Resistiré, aunque me quiten todo
aguantaré los daños del gobierno del PP
que el telediario de la uno sea el Nodo
y que el que mande en mi destino sea de la CEOE

Resistiré para seguir viviendo
soportaré los daños del gobierno del PP
y aunque el recorte se transforme en un deporte
resistiré, resistiré.

¡Basta ya!

2012-02-10T20:40:00.000+02:00

5 o'clock tea-tro

2012-02-10T14:29:00.004+02:00

El Teatro Pasión y el teatro Altera Pars, en colaboración con la Embajada de España, el Instituto Cervantes, la página web Catalandrama y la Sala Beckett, organizan una serie de 12 lecturas dramatizadas con el título 5 o'clock tea-tro.
Cada una de las lecturas en griego está precedida por una introducción sobre el autor de la obra y seguida de un debate con el público. Algunos de los autores acudirán a la lectura de sus obras (su presencia se hará saber con la suficiente antelación).
Cada domingo del 5 de febrero al 29 de abril de 2012 a las 17:00 h en el teatro Altera Pars
Meg. Alexandrou, 123 - metro KERAMIKOS
Entrada con contribución voluntaria

Μία σειρά 12 θεατρικών αναλογίων με τον τίτλο 5 o'clock tea-tro διοργανώνει το Teatro Pasión και το θέατρο Altera Pars σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ισπανίας, το Ινστιτούτο Θερβάντες, το διαδικτυακό τόπο Catalandrama και το θέατρο Sala Beckett.
Πριν την ανάγνωση του έργου στα ελληνικά θα γίνεται μια σύντομη εισαγωγή για τον συγγραφέα και το έργο του. Θα ακολουθεί συζήτηση με το κοινό. Σε κάποια αναλόγια θα παραστούν και οι συγγραφείς (η παρουσία τους θα γνωστοποιηθεί εγκαίρως).
Κάθε Κυριακή απόγευμα από τις 5 Φεβρουαρίου 2012 μέχρι τις 29 Απριλίου ώρα 17:00 στο θέατρο Altera Pars
Μεγ. Αλεξάνδρου 123, μέτρο ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
Είσοδος με εθελοντική εισφορά

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ / PROGRAMA

05-02-2012 Ignacio García May: Los vivos y los muertos
Σκηνοθέτης/director Δημήτρης Ζωγραφάκης

12-02-2012 Sergi Belbel: La sang
Σκηνοθέτης/director Ελένη Γεωργοπούλου

19-02-2012 Luis Araújo: Mercado libre
Σκηνοθέτης/director Βάσω Καμαράτου

26-02-2012 Juan Mayorga: El sueño de Ginebra
Σκηνοθέτης/director Σάββας Στρούμπος

04-03-2012 Marta Buchaca: Les nenes no haurían de jugar a fútbol
Σκηνοθέτης/director Χρήστος Στρέπκος

11-03-2012 José Ramón Fernández: La tierra
Σκηνοθέτης/director Γεωργία Μαυραγάνη

18-03-2012 Pau Miró: Plou a Barcelona
Σκηνοθέτης/director Λίλλυ Μελεμέ

25-03-2012 Josep M. Benet i Jornet: Desig
Σκηνοθέτης/director Αντώνης Γαλέος

01-04-2012 Carles Batlle: Oblidar Barcelona
Σκηνοθέτης/director Δημήτρης Βέργαδος

08-04-2012 Lluïsa Cunillé Barcelona, mapa d´ombres
Σκηνοθέτης/director Μιχάλης Παλίλης

22-04-2012 Josep M. Benet i Jornet Soterrani
Σκηνοθέτης/director Δημήτρης Φοινίτσης

29-04-2012 Juan Mayorga Himmelweg, el camino del cielo
Σκηνοθέτης/director Πέτρος Νάκος

Ισπανική διατροφή και κουζίνα

2012-02-10T11:30:00.001+02:00

Ο καλός φίλος Κώστας Αρχοντάκης, στα πλαίσια των σπουδών του στην Μαγειρική Τέχνη, μας ταξιδεύει στη διατροφή και την κουζίνα της Ισπανίας.
Αντιγράφω από το www.ispania.gr:

Εισαγωγή στην Ισπανία

Γεωγραφική θέση της Ισπανίας
Η Ισπανία, η Εσπερία των αρχαίων Ελλήνων, είναι ένα κράτος της νοτιοδυτικής Ευρώπης που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Ιβηρικής χερσονήσου. Προς Βορρά ορίζεται από τον Βισκαϊκό κόλπο και συνορεύει με τη Γαλλία από την οποία την χωρίζει η μεγάλη οροσειρά των Πυρηναίων. Επίσης, επί των Πυρηναίων και βορειοανατολικά συνορεύει με την Ανδόρα. Ανατολικά και νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο και νοτιοδυτικά από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Τέλος, δυτικά συνορεύει με την Πορτογαλία.
Η γεωγραφική της θέση έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην δημιουργία της γαστρονομικής κουλτούρας της. Η ισπανική κουζίνα χαρακτηρίζεται ως μεσογειακή γιατί βρέχεται από την εν λόγω θάλασσα, η οποία προσφέρει άφθονα θαλασσινά που αποτελούν μία από τις βάσεις της κουζίνας αυτής.
Στο εσωτερικό της χώρας, οι τέσσερις μεγάλοι ποταμοί που τη διασχίζουν (Ντουέρο, Τάγος, Έβρος, Γουαδαλκιβίρ) και το πλήθος των παραποτάμων τους προσφέρουν νόστιμα ψάρια και δίνουν στο χώμα των παρακείμενων εκτάσεων όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την καλλιέργεια φρούτων και λαχανικών, συμβάλλοντας στη δημιουργία των εξαίσιων και παγκοσμίως γνωστών κρασιών της περιοχής Λα Ριόχα (Rioja= οι περιοχές γύρω από το ποταμό Oja).
Επίσης, το διαφορετικό τοπίο κάθε περιοχής, είτε πρόκειται για τα Πυρηναία όρη, είτε για την κεντρική πεδιάδα της Ισπανίας (που καλύπτει το 40% της έκτασης της Ισπανίας), είτε για τις ερήμους της Αραγονίας, της Ναβάρας και της Αλμερίας, είτε για τα νησιά της, προσφέρει ποικιλία στην γαστριμαργική απόλαυση της κουζίνας αυτής.

Πολιτικό σύστημα
Το πολίτευμα που έχει καθιερωθεί στην Ισπανία (επίσημα Βασίλειο της Ισπανίας), επί του παρόντος με βασιλιά τον Χουάν Κάρλος και Πρωθυπουργό τον Μαριάνο Ραχόι, είναι η Ομοσπονδιακή Βασιλευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Σήμερα η Ισπανία χωρίζεται σε 17 περιφέρειες - αυτονομίες. Αυτές οι αυτονομίες είναι αρμόδιες για την εκπαίδευση, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια, τον πολιτισμό, την αστική και αγροτική ανάπτυξη, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις και για τη νομοθέτηση πολιτικής. Υπάρχουν επίσης δύο αυτόνομες πόλεις, η Θέουτα και η Μελίγια, που γεωγραφικά ανήκουν στο Μαρόκο.
Οι αυτονομίες αυτές έχουν έντονο το τοπικό στοιχείο και θέλουν να διατηρήσουν την ταυτότητά τους και να διαφοροποιηθούν ή ακόμα και να ανεξαρτητοποιηθούν από την υπόλοιπη Ισπανία σαν αυτόνομα κράτη (κυρίως λόγω του εμφυλίου πολέμου και της δικτατορίας του Φράνκο 1940-1980).
Έτσι, πολλές φόρες μια αυτονομία χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που διαθέτει, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και το φαγητό για να διαφοροποιηθεί από τις άλλες. Για παράδειγμα, η παέγια έχει ιδιαίτερη πατρίδα τη Βαλένθια, τα καλύτερα θαλασσινά θεωρούνται αυτά της Γαλικίας, ενώ τα τάπας είναι ταυτόσημα με την Ανδαλουσία.

Ιστορικά στοιχεία
Ο χώρος που διαμορφώνει τη σημερινή Ισπανία δέχτηκε πολλές αλλαγές και επιρροές ανά τους αιώνες είτε λόγω εμπορίου είτε λόγω κατακτητικών πολέμων.
Γύρω στα 1100 π.Χ. οι Φοίνικες (λαός από το σημερινό Λίβανο) δημιούργησαν εμπορικές αποικίες κατά μήκος των ισπανικών ακτών. Επίσης, οι αρχαίοι Έλληνες κάνανε εμπορικά ταξίδια και συναλλαγές στα ίδια λιμάνια.
Με την πτώση της Φοινίκης, η Ιβηρική χερσόνησος δέχτηκε τους Καρχηδόνιους που σχεδόν κατέκτησαν όλη την περιοχή. Αυτοί με τη σειρά τους κατακτήθηκαν από τους Ρωμαίους, οι οποίοι κυριάρχησαν για έξι περίπου αιώνες καθιερώνοντας τη λατινική γλώσσα και τον χριστιανισμό που υπάρχει έως τις μέρες μας.
Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ομάδες λαών όπως οι Βάνδαλοι και οι Βησιγότθοι κατέκτησαν τα εδάφη της (περίπου 6ος μ.Χ. αιώνας), όμως μεγάλη αλλαγή στην ισπανική ιστορία και στη διατροφή έφερε η έλευση των Αράβων (711-1212), ακολουθούμενη από τις βασιλείες των χριστιανών Ισπανών μέχρι τις μέρες μας.
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η Ισπανία δέχτηκε στα εδάφη της πολλούς λαούς οι οποίοι διαμόρφωσαν την γαστρονομική της κουλτούρα σε συνάρτηση με τη γεωγραφία των περιοχών στις οποίες έζησαν, συστήνοντας στους ντόπιους διαφορετικούς τρόπους μαγειρέματος αλλά και διαφορετικά φαγητά και χρήσεις αυτών.
Για παράδειγμα, η Ισπανία δέχτηκε τις επιρροές πολλών εμπόρων από άλλες περιοχές της Μεσογείου όπως ήταν οι Φοίνικες και οι Έλληνες στα αρχαία χρόνια, καθώς και επιρροές από διάφορους κατακτητές όπως ήταν οι Καρχηδόνιοι, οι Ρωμαίοι και οι Άραβες.
Πιο συγκεκριμένα, οι Φοίνικες έφεραν μαζί τους διάφορες σάλτσες, οι αρχαίοι Έλληνες έφεραν μαζί τους το ελαιόλαδο που έγινε ένα βασικό συστατικό για την ισπανική κουζίνα και οι Καρχηδόνιοι και οι Ρωμαίοι έφεραν τρόπους μαγειρέματος της δικής τους κουζίνας.
Από όλους αυτούς τους λαούς, τη μεγαλύτερη συμβολή στην σημερινή ισπανική κουζίνα έκαναν οι Μαυριτανοί, οι οποίοι στα 700 περίπου χρόνια της κυριαρχίας τους εισήγαγαν φρούτα και ελαφρά καρυκεύματα στην ισπανική κουζίνα, καθώς και την προσθήκη φρούτων και ξηρών καρπών στο φαγητό και το συνδυασμό ψαριού και κρέατος. Πρόκειται για τρόπους μαγειρέματος που είναι ακόμα δημοφιλείς στην Ισπανία... Το ρύζι που χρησιμοποιείται κατά κόρον στην ισπανική γαστρονομία (π.χ. στην παρασκευή της παέγια) εισήχθη από τους Άραβες επίσης, καθώς και η χρήση του κρόκου (σαφράν) και της κανέλας.
Αν δεν ήταν οι Άραβες, οι Ισπανοί δεν θα είχαν το πιάτο που τους ταυτίζει παγκοσμίως, τα τάπας. Κατά βάση, τα τάπας ήταν ένα κομμάτι τυριού ή χαμόν (ειδικό κρέας από το μπούτι χοίρου κομμένο σε λεπτές λωρίδες που μοιάζει στη γεύση με το ιταλικό προσούτο) μαζί με ένα ποτήρι κρασί. Σήμερα έχει αλλάξει χωρίς να χάσει την ταυτότητά του. Οι Ισπανοί κάνουν το λεγόμενο ταπεάρ (tapear), το όποιο έγινε τόσο δημοφιλές που κατέληξε να γίνει ρήμα που σημαίνει πάω έξω για τάπας.
Η διάφορα του ταπεάρ με τη δική μας πραγματικότητα των ελληνικών μεζεδοπωλείων είναι ότι οι Ισπανοί μπορούν να αλλάξουν με την παρέα τους τρία – τέσσερα μαγαζιά σε μια νύχτα. Δηλαδή, να μπουν μέσα σε ένα μαγαζί, να φάνε λίγα τάπας, να πιουν μπύρα ή κρασί και να φύγουν για το επόμενο μαγαζί και ούτω καθεξής, κάνοντας μια ιδιαίτερη μορφή κοινωνικοποίησης, αντίθετα με τους Έλληνες που τρώνε σε ένα μεζεδοπωλείο ή τσιπουράδικο όλο το βράδυ.
Ακόμα, μην ξεχνάμε ότι ήταν οι Άραβες που σύστησαν στην Ισπανία το γεύμα των τριών πιάτων: Η αρχή γίνεται με σούπα (εναλλακτικά με σαλάτα ή ελαφρύ πιάτο), ακολουθεί κυρίως γεύμα και τελειώνει με επιδόρπιο.
Μαζί με τους αποικιοκρατικούς πολέμους και την ανακάλυψη της Αμερικανικής ηπείρου από τον Χριστόφορο Κολόμβο το 1452, πολλά αποικιακά φρούτα, καρποί και λαχανικά εισήχθησαν στην Ισπανία όπου και καλλιεργήθηκαν και εντάχθηκαν απευθείας στην ισπανική κουζίνα. Μερικά από αυτά είναι οι ντομάτες, η σοκολάτα, τα φασόλια, και οι πατάτες.
Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις επιρροές που άσκησαν οι Χριστιανοί πιστών που κάνουν εδώ και μια χιλιετία το Δρόμο του Αγίου Ιακώβου (Camino de Santiago), μια διαδρομή 780 χλμ. από τη Γαλλία (από το Σαν Ζαν Πιέρ Ντε Πορτ) μέχρι την πόλη Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Γαλικίας, στο βορειοδυτικό άκρο της Ισπανίας, όπου βρίσκονται θαμμένα τα ιερά λείψανα του Αγίου. Κάθε προσκυνητής πρέπει να φάει και να κοιμηθεί, δεδομένου ότι η διαδρομή γίνεται με τα πόδια.
Όλες αυτές οι επιδράσεις διαμόρφωσαν μια μοναδική κουλτούρα, με αποτέλεσμα οι Ισπανοί απολαμβάνουν σήμερα μεγάλη ποικιλία τροφών και πιάτων στη γαστρονομία τους.

Γεύσεις ανά Αυτονομία

Καταλονία
Η Καταλονία με πρωτεύουσα την Βαρκελόνη βρίσκεται στη βορειοανατολική Ισπανία, στα σύνορα της χώρας με τη Γαλλία. Δυο στοιχεία κυριαρχούν σε αυτή την αυτονομία: τα βουνά και η Μεσόγειος θάλασσα, γεγονός που έχει επηρεάσει πάρα πολύ την τοπική κουζίνα όπου συνδυάζονται τα θαλασσινά με το κρέας, κάνοντας ένα παράξενο αλλά εξαιρετικό πάντρεμα.
Η Καταλονία μπορεί να κατέχει μόνο το 4% της παραγωγής του ισπανικού ελαιόλαδου, όμως αυτό είναι ανώτατης ποιότητας, τόσο, που δύο στα τέσσερα ελαιόλαδα που είναι Π.Ο.Π. στην Ισπανία προέρχονται από την περιοχή αυτή.
Ένα πολύ απλό και νόστιμο τάπας λέγεται πα αμπ τουμάκετ (pa amb tomàquet), δηλαδή ψωμί με ντομάτα. Παίρνεις μια φέτα ψωμί και την ψήνεις, και πάνω στη φέτα τρίβεις με το χέρι μια σκελίδα σκόρδο, μετά μισή ντομάτα, ρίχνεις λίγο αλάτι και λίγο ελαιόλαδο. Τόσο απλό.
Το λάδι επίσης χρησιμοποιείται και για την παρασκευή της σάλτσας αλιόλι (alioli), όπου αναμιγνύεται με σκόρδο, όπως εισήχθη από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα. Γίνεται με τον εξής τρόπο: Βάζουμε σε γουδί σκόρδο και προσθέτουμε αλάτι, χτυπώντας συνεχώς έτσι ώστε να μην νιώθουμε εξογκώματα στο γουδί. Μετά, σιγά σιγά προσθέτουμε το λάδι χτυπώντας συνεχώς μέχρι να γίνει μια πηχτή μάζα. Τέλος, προσθέτουμε λεμόνι ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.
Ένα φαγητό που κερδίζει συνεχώς έδαφος στην καταλανική κουζίνα και προσελκύει πλήθος τουριστών είναι τα καλσότς (calçopts). Καλσότ είναι στα καταλανικά το χλωρό κρεμμύδι, το όποιο το βάζουν στη θράκα και το ψήνουν είτε όπως είναι είτε μέσα σε εφημερίδες. Όταν ψηθεί τραβούν την εξωτερική φλούδα που είναι μαυρισμένη από τα κάρβουνα και το βουτάνε ολόκληρο σε σάλτσα ρομέσκο, η οποία φτιάχνεται με αμύγδαλα, σκόρδο, τσίλι, ντομάτα και ελαιόλαδο. Ο σωστός τρόπος να το φάει κάνεις είναι να γείρει το κεφάλι προς τα πίσω και να ανοίξει το στόμα διάπλατα για να βάλει το κρεμμύδι στο στόμα του.
Εκεί που η θάλασσα συναντάει το βουνό στην Βαρκελόνη υπάρχουν συνταγές όπως είναι το κοτόπουλο με αστακό ή με γαρίδες και το σαλιγκάρι με τόνο, που δίνουν ένα εξαίσιο γευστικό αποτέλεσμα.
Στα γλυκά σήμα κατατεθέν αυτής της κουζίνας είναι η κρέμα καταλάνα (crema catalana) που γίνεται περίπου όπως η γαλλική κρεμ μπρουλέ. Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στα σύνορα με τη Γαλλία.
Για την κρέμα καταλάνα λοιπόν θα χρειαστούμε ένα φλιτζάνι ζάχαρη, τέσσερις κρόκους, μια κουταλιά της σούπας κορν φλάουρ, ένα κλωνάρι κανέλας, δυο φλιτζάνια γάλα και ξύσμα από μισό λεμόνι. Βάζουμε τους κρόκους και τη μισή μας ζάχαρη και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Μετά ρίχνουμε την κανέλα και το λεμόνι και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Όταν νιώσουμε μια αντίσταση στο μείγμα σταματάμε το ανακάτεμα, βγάζουμε την κανέλα από μέσα και τοποθετούμε το μείγμα στο ψυγείο. Όταν η κρέμα σφίξει, τη βγάζουμε από το ψυγείο, ρίχνουμε από πάνω της την υπόλοιπη ζάχαρη, και με ένα καμινέτο ή ειδικό σίδερο καίμε την επιφάνεια μέχρι να καραμελώσει.

Αραγονία
Το Βασίλειο της Αραγονίας με πρωτεύουσα τη Σαραγόσα πάντα ήταν ένα πέρασμα για τους ταξιδιώτες είτε από την Γαλλία προς την Ισπανία (στην αρχή του δρόμου προς το Σαντιάγο της Κομποστέλα), είτε από τη Μεσόγειο προς τον Ατλαντικό Ωκεανό. Λόγω των ορεινών όγκων (στα βόρεια υψώνονται τα Πυρηναία), έχει πολλή ζέστη το καλοκαίρι και πολύ κρύο το χειμώνα, και μόνο εκεί που διαπερνάει την αυτονομία ο ποταμός Έβρος το κλίμα είναι πιο ήπιο.
Ανέκαθεν οι κάτοικοι της Αραγονίας προτιμούσαν τα φαγητά τους απλά, κάνοντας μια ζωή κυρίως κτηνοτροφική και αγροτική. Η διατροφή τους βασίζεται στο λάδι καλής ποιότητας και στο εξαιρετικό κρασί. Εξαιρετικής ποιότητας και ονομαστά είναι και τα κρεμμύδια της Αραγονίας.
Το πιο παραδοσιακό και φημισμένο πιάτο της περιοχής είναι τα μίγας (migas). Πρόκειται για ένα φαγητό που έφτιαχναν και παίρνανε μαζί τους οι βοσκοί πριν πάνε να βοσκήσουν τα κοπάδια τους. Δεν είναι τίποτα άλλο από ψίχουλα ψωμιού που έχουν ξεραθεί για 3-4 μέρες και τηγανίζονται σε λαρδί με λίγο σκόρδο και μυρωδικά. Συνήθως τρώγονται με τσορίθο (chorizo) που είναι το πικάντικο λουκάνικό τους και με λίγες ρώγες από σταφύλι ανακατεμένα μέσα στα ψίχουλα.
Επίσης, είναι ονομαστά τα φρούτα της Αραγονίας (frutas de Aragón), κάτι σαν τα φρουί ζελέ που έχουμε στην Ελλάδα, τα οποία τα φτιάχνανε γιατί ήθελαν το φρούτο να μένει πιο πολύ μέσα στο στόμα. Μερικές φόρες προσθέτουν επικάλυψη σοκολάτας.

Ναβάρα
Η ευλογημένη γη της Ναβάρα, με πρωτεύουσα την Παμπλόνα, με τα εξαιρετικά της προϊόντα έδινε από τα πολύ παλιά χρόνια το προβάδισμα στους μάγειρες της περιοχής αυτής, οι οποίοι θεωρούνται κορυφαίοι. Η Ναβάρα ευτύχησε να έχει στο κεντρικό τμήμα της μεγάλες και εύφορες πεδιάδες γύρω από τον ποταμό Έβρο, που της έδινε τα καλύτερα φρούτα, κρασιά και λαχανικά.
Όπως και η Αραγονία, στα βόρεια έχει τα Πυρηναία Όρη όμως ευτύχησε λόγω δυο συγκυριών: Η πρώτη είναι η γεωγραφική της θέση, η εγγύτητά της με τη Γαλλία, την Αραγονία, την Καστίλη και τη Χώρα των Βάσκων. Η δεύτερη είναι ότι από τα εδάφη της περνάει το βασικό μονοπάτι για το δρόμο προς το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, πράγμα που της έδωσε πολλές επιρροές από διαφορετικούς λαούς που πήγαιναν να προσκυνήσουν και από άκρη σε άκρη, αντίθετα με την Αραγονία.
Ένα ονομαστό φαγητό που μπορεί να δοκιμάσει κανείς είναι η πέστροφα του ποταμού Έβρου: Η πέστροφα αλά Ναβάρα (trucha a la Navarra) λοιπόν θέλει για την παρασκευή της μια πέστροφα, 4 λωρίδες χαμόν σεράνο, αλεύρι, 125 γρ. μπέικον σε κύβους, σκόρδο, αλατοπίπερο, και ελαιόλαδο. Η παρασκευή έχει ως εξής: Πλένουμε την πέστροφα και την καθαρίζουμε από τα εντόσθιά της, τη στεγνώνουμε και την αλατοπιπερώνουμε. Βάζουμε το χαμόν μέσα της και την κλείνουμε με δυο οδοντογλυφίδες. Αλευρώνουμε την πέστροφα. Τηγανίζουμε το μπέικον σε λάδι μέχρι να βγει το λίπος του, ρίχνουμε το σκόρδο μέχρι να ροδίσει, κατόπιν βγάζουμε το μπέικον και το σκόρδο και βάζουμε στο τηγάνι την πέστροφα. Πριν το σερβίρισμα ρίχνουμε το μπέικον και το σκόρδο πάνω από την πέστροφα.
Κατά τη διάρκεια της γιορτής του Σαν Φερμίν στην Παμπλόνα, που έχουμε το τρέξιμο των ταύρων στους δρόμους της πόλης μέχρι την αρένα των ταυρομαχιών (ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στα μινωικά ταυροκαθάψια), καταναλώνονται σε εννέα μέρες γύρω στους 30 τόνους κρέας ταύρου. Τα πιο ονομαστά πιάτα είναι το κοκκινιστό από ουρά ταύρου και το στιφάδο από κρέας ταύρου.
Επίσης λόγω της εγγύτητας της περιοχής με τη Γαλλία υπάρχουν πολλές φάρμες πάπιας και χήνας στα Πυρηναία, τις οποίες εκτρέφουν για τα πούπουλα τους, το κρέας τους, το φουά γκρα τους (από το συκώτι τους), το πατέ τους και τα μπουτάκια ψημένα σε κονφί.

Λα Ριόχα
Ριόχα λέγεται η αυτονομία που εκτείνεται ανάμεσα στις περιοχές της Ναβάρα, της Αραγονίας, της Χώρας των Βάσκων και της Καστίλης. Είναι η περιοχή που εκατέρωθεν περνά ο ποταμός Έβρος. Εκτείνεται σε 200 χλμ. και ανατολικά έχει ένα επίπεδο, ξηρό μεσογειακό κλίμα, ενώ δυτικά έχει ένα υγρό και βουνίσιο κλίμα.
Ενώ το πιο φημισμένο προϊόν της είναι το ομώνυμο κρασί (Rioja), δεν πρέπει να παραλείψουμε την αναφορά στο πλεόνασμα που έχει στα φρούτα και στα λαχανικά, ενώ το βουνίσιο έδαφος που διαθέτει δίνει εξαιρετικές τρούφες και μανιτάρια. Ακόμα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τα σαλιγκάρια της και το τυρί από τα κοπάδια που βόσκουν στα Πυρηναία.
Όπως είναι φυσικό, μια τόσο καλή ποιότητα κρασιού δεν θα μπορούσε να λείπει από την κουζίνα τους. Συνταγές όπως οι πέστροφες με μανιτάρια και κόκκινο κρασί Ριόχα (truchas con setas al vino tinto de la Rioja) καθώς οι πατάτες αλά ριοχάνα (patatas a la riojana) είναι τυπικά πιάτα.

Χώρα των Βάσκων
Μια περιοχή στα βόρεια της Ισπανίας ξακουστή μέχρι πριν από λίγα χρόνια όχι τόσο για την κουζίνα της, όσο για την τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΑ που ήταν ο ένοπλος πυρήνας ενός κινήματος που ζητούσε να γίνει η Χώρα των Βάσκων ανεξάρτητο κράτος.
Η βασκική κουζίνα πάντα είχε ως βάση της απλές αρχές μαγειρικής με εξαιρετικά υλικά. Παρόλα αυτά, οι Βάσκοι μάγειρες τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει ένα γαστρονομικό άλμα υποβοηθούμενοι από τις γαλλικές επιρροές και τη nouvelle cuisine της γείτονος χώρας και θεωρείται πλέον από τις καλύτερες του κόσμου.
Ενδεικτικό είναι ότι το Σαν Σεμπαστιάν, μια παραλιακή πόλη κοντά στα σύνορα με τη Γαλλία, έχει τα πιο πολλά αστέρια Μισελέν σε αναλογία με τους κατοίκους της στον κόσμο.
Η Χώρα των Βάσκων επειδή βρέχεται από τον Ατλαντικό έχει πολλά πιάτα με ψάρια (τόνος, μπακαλιάρος, μερλούτσος) και θαλασσινά (οστρακοειδή και οστρακόδερμα). Παραδοσιακά πιάτα βρίσκουμε με μπακαλιάρο (bacalao al pil pil και bacalao a la vizcaína), τόνο (marmitako, με πατάτες, κρεμμύδια, πιπεριές και ντομάτα), μικρά καλαμάρια (chipirones, μαγειρεμένα στο μελάνι τους ή με κρεμμύδι). Λόγω της εγγύτητας με τα Πυρηναία έχει πάρα πολύ καλό κατσικίσιο τυρί. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κρέας των αρνιών και των κατσικιών είναι πολύ νόστιμο.
Επίσης, στην περιοχή αυτή της Ισπανίας τα κοινώς λεγόμενα τάπας λέγονται πίντσος (pintxos), δηλαδή σουβλιστά, αν και δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει οδοντογλυφίδα να τα διαπερνά. Τα πίντσος στη Χώρα των Βάσκων έχουν αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια σε είδος τέχνης.
Η Χώρα των Βάσκων παράγει το λευκό κρασί τσακολί (txakolí), καθώς και μηλίτη (sidra).

Κανταβρία
Η αυτονομία αυτή –που έχει πρωτεύουσα το Σανταντέρ– βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό από τη μια μεριά, έχει όμως εύφορα λιβάδια και βουνά από την άλλη. Έχει ένα συνδυασμό που θυμίζει τις άλλες βόρειες περιοχές της Ισπανίας.
Η διαφορά εδώ βρίσκεται στους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν μια πιο κλειστή και μοναχική ζωή, κάτι που επηρεάζει και τη διατροφή τους. Πολλοί φτιάχνουν το δικό τους τυρί και ψωμί, ενώ υπάρχει ακόμα ένας νομαδικός τρόπος ζωής κυρίως από τους βοσκούς.
Η διατροφή της περιοχής βασίζεται στα ψάρια και τα θαλασσινά λόγω του Ατλαντικού. Η αφθονία είναι τέτοια που η Κανταβρία είναι ονομαστή για τις κονσέρβες της, τις οποίες εξάγει σε όλο τον κόσμο. Μπορούμε να βρούμε κονσέρβες με μύδια και στρείδια, χταπόδια, σαρδέλες, σουπιές, τόνους κ.λπ., τα οποία μένουν σε διαφορές μαρινάδες.
Η διατροφή λόγω των βουνών και των λιβαδιών που υπάρχουν περιλαμβάνει κυνήγι, π.χ. ψητό ελάφι με μανιτάρια, κρέας βραστό για το χειμώνα και άλλα εδέσματα.
Αυτό όμως που κάνει τη διάφορα είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα οποία βρίσκονται άφθονα και σε καλή ποιότητα μετά από τόσους αιώνες παράδοσης. Έτσι λοιπόν η Κανταβρία παράγει τυρί σχεδόν σε όλες του τις μορφές: γιαούρτι, κρέμα, βούτυρο, ξινόγαλο και κότατζ τυρί είναι μερικά από αυτά που μπορεί να βρει κανείς στην περιοχή.

Αστούριας
Η Αστούριας είναι κι αυτή μέρος της πράσινης Ισπανίας (España verde), μαζί με την Κανταβρία, τη Χώρα των Βάσκων και τη Γαλικία. Είναι μια περιοχή που πάντα βασιζόταν στην κτηνοτροφία, στη γεωργία και στην αλιεία. Γι’ αυτό και η μακρά παράδοση της στα διάφορα φαγητά έχει οδηγήσει σε μια εξέλιξη.
Χαρακτηριστικό είναι ότι και λόγω του κλίματος η Αστούριας έχει 36 διαφορετικές ποικιλίες μήλων, τα οποία είτε τα τρώνε είτε τα κάνουν σίδρα (sidra), μηλίτη δηλαδή σε διαφορές παραλλαγές. Μπορεί να είναι φυσικός μηλίτης, αφρώδης, ξηρός, ημίξηρος κ.λπ.
Η παρασκευή του μηλίτη γίνεται ως εξής: Πρώτα οι άνθρωποι κόβουν τα μήλα με το χέρι το φθινόπωρο. Ξεχωρίζουν τα μήλα ανά ποικιλία, τα βάζουν σε σακιά και τα πάνε στο πιεστήριο γρήγορα. Στο πιεστήριο γίνεται μια μίξη των ποικιλιών, όχι αυθαίρετα, αλλά ανάλογα με τον τύπο του μηλίτη που θέλουν να παράξουν, πλένονται και κόβονται σε μικρά κομμάτια. Κατόπιν, τα μήλα αυτά λιώνονται σε ξύλινες πρέσες και αυτός ο πολτός μήλου μπαίνει σε δρύινα βαρέλια όπου μετά εισέρχεται ανθρακικό οξύ και αρχίζει να ρέει ο μηλίτης.
Ο μηλίτης χρησιμοποιείται και σε συνταγές όπως είναι το τσορίθο με μηλίτη (chorizo a la sidra). Παίρνουμε ένα λουκάνικο τσορίθο γύρω στα 500 γρ., το κόβουμε κομματάκια το βάζουμε σε μια γάστρα και το σκεπάζουμε με μηλίτη. Ψήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να απορροφηθεί κατά το ήμισυ ο μηλίτης και σερβίρουμε.
Ακόμα, αυτό που κάνει ξεχωριστή την Αστούριας είναι το τυρί. Σε αυτή την επαρχία υπάρχουν πάνω από 30 καταγεγραμμένες ποικιλίες τυριού και γύρω στα 350 διαφορετικά είδη ανάλογα με την φάρμα εκτροφής ζώων, με ναυαρχίδα στα τυριά το καμπράλες (cabrales) που μοιάζει με το ροκφόρ.
Το καμπράλες, που προέρχεται από την ομώνυμη τοποθεσία, είναι ένα ημίσκληρο τυρί που φτιάχνεται από τρία ειδή γάλακτος: κατσικίσιο, αγελαδίσιο και προβατίσιο, με την προϋπόθεση ότι τα ζώα έχουν βοσκήσει μόνο στην περιοχή αυτή.
Το αγελαδίσιο γάλα όταν αναμιγνύεται με τα άλλα δύο δεν είναι παστεριωμένο. Αυτά τα τρία βράζουν ελαφρά και τους προστίθεται πυτιά. Όταν το μείγμα στεγνώσει, το βάζουν σε κυλινδρικά καλούπια τα άμιος (amios), του βάζουν αλάτι από πάνω και το αφήνουν 2-3 εβδομάδες να ξεραθεί. Μετά την πρώτη φάση, τα τυριά πάνε σε σπηλιές της περιοχής από ασβεστολιθικό πέτρωμα που έχουν κατάλληλο αερισμό και σταθερή θερμοκρασία 7-13 βαθμών Κελσίου, καθώς και 90% υγρασία. Παραμένουν εκεί για πέντε μήνες μέχρι να ωριμάσουν και να είναι κατάλληλα προς κατανάλωση.

Γαλικία
Το δυτικότερο άκρο της Ισπανίας και αυτό που θεωρούταν παλιά το τέλος του κόσμου, είναι η περιοχή της Γαλικιας. Κατοικήθηκε πρώτα από τους Κέλτες και αποτελεί τον προορισμό του ταξιδιού των προσκυνητών του Δρόμου του Αγίου Ιακώβου που εκτείνεται σε 780 χλμ. με αφετηρία τη Γαλλία.
Η Γαλικία, περιτριγυρισμένη κατά τρία τέταρτα του εδάφους της από νερό, δέρνεται από δυνατούς ανέμους, βροχές και κρύο λόγω του ατλαντικού κλίματος. Σε αυτό το δύσκολο τοπίο, αυτό που συναντάμε στην διατροφή των κατοίκων είναι προϊόντα από τη θάλασσα, όπως ψάρια και τα θαλασσινά. Οστρακοειδή και οστρακόδερμα όλων των ειδών, τα μοναδικά και πανάκριβα περθέμπες (percebes, βάλανοι της θάλασσας στα ελληνικά) της φωτογραφίας, καθώς και μεγάλα ψάρια όπως ξιφίες υπάρχουν σε ποικιλία και αφθονία και είναι συχνά στο τραπέζι των Γαλικιανών.
Στη Γαλικία 19.000 βάρκες με τονάζ μισού εκατομμυρίου μεταφέρουν κάθε χρόνο 1,5 εκατ. ψάρια. Είναι ο μεγαλύτερος στόλος της Ευρώπης.
Επίσης, εδώ εκτρέφονται μύδια και στρείδια σε τεράστιες καλλιέργειες, καθώς και τα ξεβρασμένα από τη θάλασσα φύκια και η άλγη χρησιμοποιούνται για καλλιέργειες στο εσωτερικό της περιοχής. Τίποτα δεν πάει χαμένο.
Το πιο γνωστό κρασί που παράγεται στη Γαλικία είναι το λευκό, φρέσκο και αρωματικό αλμπαρίνιο (albariño).
Ένα χαρακτηριστικό ποτό της Γαλικίας είναι η κεϊμάδα (queimada), που φτιάχνεται στο τέλος κάθε είδους γιορτής για να διώξει τα κακά πνεύματα. Φτιάχνεται με ένα λίτρο ορούχο (orujo), ποτό παρόμοιο με το τσίπουρο, 6 κουταλιές της σούπας ζάχαρη και τη φλούδα από ένα λεμόνι κομμένη σε λεπτές λωρίδες. Αναμιγνύουμε όλα μαζί τα υλικά, ακόμα μπορούμε να προσθέσουμε διάφορα βότανα ή καφέ ανάλογα με τα γούστα του καθενός, και ανάβουμε φωτιά σε ένα πυρίμαχο σκεύος. Καθώς ανακατεύουμε με πυρίμαχη κουτάλα, απαγγέλλουμε και ένα ξόρκι για να φύγει το κακό και να δυναμώσει το ποτό. Όταν τελειώσουν τα λόγια, σβήνουμε τη φωτιά και μοιράζουμε το ποτό στους γύρω.

Καστίλη και Λεόν
Η περιοχή της Ισπανίας όπου το κρέας είναι κάτι παραπάνω από διατροφή. Είναι τρόπος ζωής, είναι τρόπος αντιπαράθεσης σε ένα τραπέζι –όπως τσακώνονται οι Ιταλοί για την κατάλληλη θερμοκρασία που βράζει ένα μακαρόνι– εδώ μπορεί να δεις να τσακώνονται οι Ισπανοί για το ποιο είναι το κατάλληλο ξύλο να μπει σε φούρνο έτσι ώστε να έχουμε πιο γευστικό κρέας.
Είναι η πατρίδα του χαμόν σεράνο (jamón serrano), μπούτι από χοίρο που κόβεται σε λεπτές φέτες, παρόμοιο με το ιταλικό προσούτο. Ο χοίρος θα πρέπει να έχει εκτραφεί κατάλληλα κατά τη διάρκεια της ζωής του για να αξιολογηθεί το χαμόν ως σεράνο.
Όμως εκεί που κάνει θραύση η αυτονομία αυτή είναι στο γουρουνάκι γάλακτος (cochinillo) και στο αρνάκι γάλακτος (cordero lechal ή lechazo).
Ο τρόπος διαλογής είναι ο ίδιος και για τα δυο ζώα: Πρέπει να μην είναι πάνω από 25 ήμερων κατά τη σφαγή, να έχουν τραφεί αποκλειστικά και μόνο με το γάλα της μητέρας τους, με το γουρουνάκι να ζυγίζει το πολύ έως τέσσερα κιλά. Έτσι, και τα δυο ζώα έχουν μια πολύ λεπτή στρώση λίπους και πολύ μαλακό κρέας. Από κει και πέρα, το γουρουνάκι, για το όποιο είναι φημισμένες οι ψησταριές της Σεγκόβια, μπαίνει στο φούρνο ολόκληρο και σε σιγανή φωτιά από ξύλα οξιάς ή πεύκου (η διαμάχη που λέγαμε στην πρώτη παράγραφο) και προσφέρεται ολόκληρο στον πελάτη.
Το κατσικάκι ψήνεται σε φούρνους από τούβλα ή πηλό που διατηρούν τη θερμοκρασία καλύτερα από τα πυρότουβλα για να ψήνεται αργά το κρέας. Το κατσικάκι δεν ψήνεται ολόκληρο, αλλά σε μερίδες οι οποίες μπαίνουν στον φούρνο ανάποδα, με τα κόκαλα να κοιτάνε προς τα πάνω και βαπτισμένα σε λαρδί. Μετά από μιάμιση ώρα, όταν έχει γίνει το κρέας, το γυρνάνε από την άλλη πλευρά, το αλατίζουνε και το βάζουμε να ψηθεί για αλλά 15 λεπτά.

Μαδρίτη
Η Μαδρίτη, η αριστοκρατική πρωτεύουσα της Ισπανίας από το 1561, στέκεται στο μέσο της χώρας. Η κουζίνα της δεν έχει κάτι το ξεχωριστό, αλλά έχει μια μεγάλη ιδιαιτερότητα. Σαν πρωτεύουσα της Ισπανίας και κατ’ επέκταση πρωτεύουσα της μητρόπολης των ισπανικών αποικιών, αποτέλεσε ένα μεγάλο κέντρο όπου συνέρρεαν άνθρωποι από όλη την Ισπανία και τις αποικίες της, φέρνοντας μαζί τους και τις διατροφικές τους ιδιαιτερότητες και τρόπους μαγειρέματος. Έτσι έγινε ένα χωνευτήρι λαών και κουζινών, και εξακολουθεί να είναι αιώνες μετά.
Ένα ονομαστό πιάτο είναι το συκώτι με κρεμμύδια (hígado encebollado), μια εύκολη και γευστική παρασκευή. Θα χρειαστούμε 500 γρ. συκώτι από μοσχάρι σε μικρές μερίδες, 200 ml ελαιόλαδο, μισό κιλό κρεμμύδια σε ροδέλες, μια-δυο σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο, μαϊντανό ψιλοκομμένο, μια κούπα άσπρο κρασί και αλατοπίπερο. Πλένουμε το συκώτι, το στεγνώνουμε και το κόβουμε σε μικρά κομμάτια. Σοτάρουμε τα κρεμμύδια με το ελαιόλαδο, μετά ρίχνουμε το σκόρδο και μετά το κρασί, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να βράσει λίγο. Καθώς βράζει εμείς προσθέτουμε το συκώτι. Όταν είναι σχεδόν έτοιμο ρίχνουμε και τον μαϊντανό να πάρουν όλα μαζί μια βράση ακόμα και σερβίρουμε ζεστό.

Καστίλη - Λα Μάντσα
Πεδιάδες απέραντες τη διασχίζουν και ανεμόμυλοι ξεφυτρώνουν εδώ κι εκεί σε μια αυτονομία που έγινε πασίγνωστη και αυτή από ένα συγγραφέα –όπως η Παμπλόνα από τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ–, τον Μιγκέλ ντε Θερβάντες και τον ήρωά του, τον Αλόνσο Κιχάνο, ο οποίος αφού διάβασε πολλά βιβλία για ιππότες πίστεψε ότι είναι και ο ίδιος ένας από αυτούς, άλλαξε το όνομά του στο πιο αριστοκρατικό Δον Κιχώτης και στο όνομα της αγάπης του για τη Δουλτσινέα θέλησε να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, πήρε μαζί του ένα χωρικό που τον βάφτισε ιπποκόμο, και ανάμεσα σε άλλες περιπέτειες πολέμησε και τους ανεμόμυλους της περιοχής περνώντας τους για γίγαντες.
Άνυδρα τοπία μπερδεύονται με καλλιεργήσιμες εκτάσεις σε ένα τόπο όπου ο ήλιος μπορεί να καεί αλλά και το κρύο να είναι τσουχτερό τους χειμερινούς μήνες. Στις πεδιάδες και στα λιβάδια της περιοχής υπάρχουν αγρότες που καλλιεργούν λαχανικά και πολύτιμο σαφράν, κτηνοτρόφοι που βόσκουν τα κοπάδια τους ενώ και το κυνήγι είναι άφθονο.
Η Μάντσα κάθε χρόνο βγάζει πολύ μεγάλες παράγωγες σε λάδι, μανιτάρια, μελιτζάνες, σιτάρι, βρώμη, ελιές και σκόρδα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ελαιοπαραγωγός περιοχή της Ισπανίας μετά την Ανδαλουσία, και ενώ δεν έχει μεγάλη παράγωγη έχει πολύ καλή ποιότητα.
Επίσης, εκεί ζει η κατσίκα της ράτσας Λα Μάντσα από την οποία βγαίνει το φημισμένο τυρί μαντσέγο (manchego), το οποίο τρώγεται είτε σκέτο με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί ή σέρι, είτε σαν τάπας, είτε σαν επιδόρπιο συνοδεία σύκων, σταφυλιών, μήλων κ.λπ.
Έχει διάφορα στάδια ωρίμανσης: το φρέσκο (fresco), το ημιώριμο (semicurado), το ώριμο (curado) και το παλαιωμένο (añejo) που χωρίζεται σε υποκατηγορίες ανάλογα με την παλαίωσή του σε 7 μηνών, 12 μηνών και 24 μηνών. Ανάλογα δε με την ωρίμανσή του έχει και πιο πικάντικη γεύση.
Η Μάντσα αποκαλείται από τους Ισπανούς ως το «κυνηγητικό έδαφος της Ευρώπης» και όχι άδικα. Αγριόχοιροι, ελάφια, ζαρκάδια, λαγοί, κουνέλια, ορτύκια και φασιανοί είναι μερικά από τα θηράματα που μπορεί να πιάσει κάνεις.
Μια τυπική συνταγή είναι το κουνέλι με σκόρδο (conejo al ajillo). Θα χρειαστούμε ένα κουνέλι κομμένο σε μερίδες, 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο, 6 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο, μισό φλιτζάνι άσπρο κρασί και αλατοπίπερο. Αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια του κουνελιού, ρίχνουμε τα 2/3 του λαδιού μέσα στο τηγάνι και σοτάρουμε το κουνέλι μέχρι να ροδίσει. Βάζουμε τα κομμάτια σε μια γάστρα και χρησιμοποιούμε το περισσευούμενο λάδι για να σοτάρουμε το σκόρδο. Έπειτα, ρίχνουμε το σκόρδο με το λάδι πάνω στο κουνέλι, προσθέτουμε το κρασί και βάζουμε τη γάστρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου για 15 λεπτά. Σερβίρουμε με μαγιονέζα κατά προτίμηση.

Εστρεμαδούρα
Η Εστρεμαδούρα είναι μια περιοχή όπου συνυπήρχαν οι χριστιανοί με τους Άραβες και τους εβραίους, επηρεάζοντας έτσι την κουζίνα της περιοχής με τις γευστικές τους προτιμήσεις. Επίσης, από την περιοχή αυτή κατάγονται παρά πολλοί κονκισταδόρ, κατακτητές του Νέου Κόσμου που ανακαλύφθηκε τον 15ο αιώνα. Αυτοί μαζί με το χρυσό και τα αλλά πολύτιμα αντικείμενα, φέρανε πίσω πατάτες, ντομάτες, καλαμπόκι και πάπρικα, εμπλουτίζοντας την κουζίνα αυτή πιο πολύ.
Εδώ, βασικό εξαγωγικό προϊόν είναι το χαμόν ιμπέρικο (jamón ibérico), το οποίο προέρχεται από ειδικής ράτσας γουρούνια τα ιβηρικά γουρούνια (cerdo ibérico) τα οποία εκτρέφονται στο δάσος της Dehesa, κυρίως με τις ρίζες, το γρασίδι, και τα βότανα.
Σε πρώτο στάδιο παχαίνουν πάρα πολύ και το λίπος εμποτίζει το κρέας με ωραία αρώματα. Η επόμενη περίοδος πάχυνσης είναι όταν ωριμάσουν οι ελιές και πέσουν στο έδαφος. Τότε τα γουρούνια τις τρώνε και αυτό επίσης προσδίδει μια νόστιμη γεύση στο κρέας. Όταν έρθει η εποχή που πέφτουν τα βελανίδια από τα δέντρα τότε είναι η τελευταία περίοδος πάχυνσης. Επειδή τα βελανίδια είναι εξαιρετικό φαγώσιμο για τα γουρούνια, τρώνε τόσα πολλά που σε λίγους μήνες μπορούν να πάρουν από 60 έως 80 κιλά. Αυτή η τροφή προσδίδει εξαιρετικό άρωμα στο κρέας τους.
Ένα χαρακτηριστικό της ράτσας τους και δείγμα γνησιότητας για τους εμπόρους είναι οι μαύρες οπλές που έχουν τα γουρούνια, και μερικές φόρες το χαμόν αυτό αποκαλείται απλά πάτα νέγρα (pata negra), δηλαδή μαύρο πόδι.

Βαλένθια
Η Βαλένθια είναι αυτονομία που βρέχεται από τη Μεσόγειο θάλασσα και έχει ήπιο κλίμα. Τόσο το κλίμα της όσο και η γεωγραφική θέση της στην Ισπανία τής έχει προσδώσει ένα πιο νησιωτικό τρόπο διατροφής. Κυρίαρχο ρόλο παίζουν τα ψάρια και όχι το κρέας, καθώς και τα διάφορα φρούτα και λαχανικά. Καλλιεργείται και καταναλώνεται πολύ ρύζι.
Το ρύζι ήρθε στην Ισπανία με τους Άραβες που το είχαν στην διατροφή τους, μαζί με το αρδευτικό σύστημα που χρειάζεται για τη σωστή καλλιέργεια του. Προς το τέλος μάλιστα της κυριαρχίας των Αράβων στην Ιβηρική χερσόνησο, το ρύζι καλλιεργούνταν τόσο εντατικά που σχεδόν έφτανε τα όρια της πόλης.
Το κατά πολλούς εθνικό πιάτο της Ισπανίας, η παέγια (paella), γεννήθηκε εδώ. Και αντίθετα με τις άλλες εκδοχές ανά τη χώρα, η βαλενθιάνικη παέγια είναι η αυθεντική, έχοντας και θαλασσινά και κρέας. Το όνομά της το πήρε από το ειδικό πλατύ τηγάνι όπου ετοιμάζεται το φαγητό, ειδικό για να βράσει σωστά το ρύζι. Η διάμετρος του μπορεί να φτάνει τα 40 με 50 εκατοστά, ανάλογα με τα άτομα για τα οποία προορίζεται το φαγητό.
Η παέγια προήλθε από τους χωρικούς οι οποίοι εργάζονταν στα χωράφια ρυζιού και την ώρα του μεσημεριανού βράζανε ρύζι και το συνδυάζανε με ό,τι μπορούσαν να βρουν στην εξοχή, όπως σαλιγκάρια, λαχανικά και σε εξαιρετικές περιπτώσεις κοτόπουλο ή κουνέλι.
Η συνταγή για μια παέγια βαλενθιάνα είναι η εξής (για 8 άτομα): 250 γρ. λευκά φασόλια, 4 κουταλιές της σούπας λάδι, ένα κοτόπουλο περίπου στα 1.300 γρ., 1 κουνέλι πλυμένο, 24 σαλιγκάρια καθαρισμένα, 250 γρ. ντομάτες καθαρισμένες και κομμένες σε κύβους, 1 κιλό πράσινα φασόλια, 2 σκελίδες σκόρδο, μισή κουταλιά σαφράν, 750 γρ. ρύζι για παέγια και αλατοπίπερο.
Μουλιάζουμε τα λευκά φασόλια από την προηγούμενη νύχτα και τα στραγγίζουμε. Πλένουμε το κουνέλι και το κοτόπουλο, τα στεγνώνουμε, τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια και τα αλατοπιπερώνουμε. Βάζουμε το λάδι στην παέγια (το πλατύ τηγάνι) και προσθέτουμε τα κρέατα να πάρουν χρώμα. Έπειτα, ρίχνουμε μέσα τα σαλιγκάρια, και μετά από ένα ελαφρύ ψήσιμο τα βγάζουμε από τη παέγια σε ένα πιάτο. Στην παέγια που έχει το λάδι και τα αρώματα από τα κρέατα βάζουμε τα πράσινα φασόλια, τις ντομάτες, το σκόρδο και προσθέτουμε τα λευκά φασόλια και 2,5 λίτρα νερό και τα αφήνουμε να πάρουν μια βράση για 10 λεπτά. Κατόπιν, βάζουμε το σαφράν και το ρύζι και τα ανακατεύουμε. Τα αφήνουμε να βράσουν πάλι 10 λεπτά και τα βάζουμε μέσα τα κομμάτια κρέατος. Αφήνουμε το φαγητό να βράσει μέχρι να σωθεί όλο το νερό σε χαμηλή φωτιά. Όταν κάνει κρούστα στην επιφάνεια είναι έτοιμο.
Εκτός από τα ψάρια, η Βαλένθια είναι γνωστή για τα φρούτα και τους άλλους καρπούς. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το αρδευτικό σύστημα που έφεραν οι Άραβες στην περιοχή το έχουν χρησιμοποιήσει και οι Ισπανοί για την καλλιέργεια εσπεριδοειδών, τα οποία έχουν ανάγκη από πολύ νερό. Τα εσπεριδοειδή αυτά (πορτοκάλια, κίτρα, μανταρίνια, κουμκουάτ, μοσχολέμονα) είναι τόσα πολλά σε ποσότητα που όταν άνθιζαν τα δέντρα λέγεται ότι οι ναυτικοί μπορούσαν να μυρίσουν τα αρώματά τους σε απόσταση 10 ν.μ. από την ακτή. Οι ποικιλίες εσπεριδοειδών είναι πολλές και καλής ποιότητας, και πολλές έχουν εισήχθη και σε άλλες χώρες π.χ. ποικιλία βαλέντσια στην Ελλάδα.

Μούρθια
Η Μούρθια από τα πολύ παλιά χρόνια έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διατροφική και όχι μόνο ιστορία πολλών περιοχών. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Φοίνικες χρησιμοποίησαν το λιμάνι της για τις εμπορικές τους συναλλαγές, δίνοντας και παίρνοντας τρόφιμα, κρασί και αλλά αγαθά. Ο ερχομός των Αράβων όμως έδωσε την κατάλληλη ώθηση στην περιοχή αυτή, αφού με τα αρδευτικά τους έργα, τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα, μετέτρεψαν ένα άγονο μέρος σε γόνιμο για την καλλιέργεια λαχανικών και φρούτων.
Η κουζίνα τους χαρακτηρίζεται ως μεσογειακή με φρέσκα ψάρια από τη Μεσόγειο και τη λίμνη Μαρ Μενόρ (σημαίνει μικρή θάλασσα), λαχανικά, φρούτα και κρασί. Τοπική νοστιμιά είναι ένα ψάρι που ζει στη Μαρ Μενόρ, η τσιπούρα (dorada), η ισπανική λέξη σημαίνει χρυσή. Το όνομά της το πήρε από τις χρυσές γραμμές που έχει γύρω από τα μάτια. Η παρασκευή της είναι ιδιαίτερη. Θα χρειαστούμε ένα ψάρι γύρω στο ένα κιλό, χυμό από μισό λεμόνι, πιπέρι, θυμάρι, μαϊντανό, λάδι και 2 κιλά αλάτι.
Πλένουμε και καθαρίζουμε το ψάρι, το καρυκεύουμε με το πιπέρι και ρίχνουμε το λεμόνι στη στομαχική του κοιλότητα. Κατόπιν βάζουμε τα μυρωδικά μέσα στη κοιλότητα. Απλώνουμε το ένα τρίτο του λαδιού σε ταψί μαζί με το αλάτι απλωμένο. Βάζουμε από πάνω το ψάρι και το σκεπάζουμε με το υπόλοιπο αλάτι και το τοποθετούμε σε φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου για μισή ώρα. Μετά, βγάζουμε το αλάτι με απαλές κινήσεις , αφαιρούμε την πέτσα και παίρνουμε το φιλέτο από το ψάρι. Σερβίρουμε με σάλτσα αλιόλι ή ρομέσκο.

Ανδαλουσία
Πόσα μπορεί να πει κάνεις για αυτή την περιοχή χωρίς να ξεχάσει κάτι. Η έλευση των Αράβων και η παραμονή τους για 800 χρόνια έχει στιγματίσει τον τόπο αυτό στη μουσική, στη διατροφή, στην άρδευση και στις τέχνες.
Εδώ είναι η πατρίδα των τάπας, εδώ γεννήθηκε το γαθπάτσο (gazpacho) εδώ και το φλαμένκο. Τόπος ηλιόλουστος, με την εύφορη κοιλάδα εκατέρωθεν του ποταμού Γουαδαλκιβίρ και με πολλαπλές κλιματικές ζώνες, επηρεάζεται από από τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό και το ηπειρωτικό κλίμα.
Η Ανδαλουσία είναι η πρώτη ελαιοπαραγωγός περιοχή στην Ισπανία. Η κουζίνα της επηρεάστηκε από τους Άραβες και την έλευση νέων φρούτων (σύκα, πεπόνια, ρόδια) και λαχανικών (ζαχαροκάλαμα, ρύζι και μελιτζάνες) από το εμπόριο με άλλους πολιτισμούς αλλά και από τον τρόπο παρασκευής των φαγητών, μιας που συνδύαζαν κρέας ή ψάρι με φρούτα και μυρωδικά.
Τα κλίματα που επηρεάζουν την περιοχή έχουν ως αποτέλεσμα πολύ καλής ποιότητας ψάρια, κρέατα, λαχανικά και φρούτα, τα οποία μπορεί να γευτεί κάνεις σε μπουκίτσες, τα τάπας τα οποία εξαπλώθηκαν σε όλη την Ισπανία και την Ευρώπη.
Για την παρασκευή του γαθπάτσο, που είναι μια κρύα σούπα, θα χρειαστούμε 2-3 φέτες ψωμί, 500 γρ. ώριμες ντομάτες, ένα αγγούρι, μια πιπέρια πράσινη, 3-4 σκελίδες σκόρδο, 125 γρ. λάδι, αλάτι και 3 κουταλιές ξίδι.
Σπάμε με τα χέρια μας τις φέτες του ψωμιού και τις βάζουμε στο μούλτι. Προσθέτουμε λίγο νερό και τις αφήνουμε να μουλιάσουν μέχρι να βάλουμε τα υπόλοιπα υλικά. Κόβουμε τις ντομάτες σε μεγάλα κομμάτια και τους βγάζουμε τα σπόρια, όπως χοντροκόβουμε και το σκόρδο και το αγγούρι και τα βάζουμε μέσα στο μούλτι και αυτά. Κόβουμε την πιπεριά και τη βάζουμε στο μούλτι χωρίς τους σπόρους και κατόπιν ρίχνουμε το λάδι, το ξίδι και λίγο αλάτι και χτυπάμε μέχρι να γίνει ομοιόμορφο το μείγμα.
Η σούπα αυτή σερβίρεται κρύα είτε με ψωμί καβουρδισμένο, είτε με κύβους που μπορεί να είναι από ντομάτα, ζαμπόν, σφιχτό αυγό, πιπεριά ή κρεμμύδι ανάλογα με τα γούστα του καθενός.

Κανάρια Νησιά
Επτά ηφαιστειογενή νησιά που βρίσκονται δίπλα στις δυτικές ακτές του Μαρόκου. Τα ανατολικότερα δυο που είναι δίπλα στο Μαρόκο είναι η Λανθαρότε και η Φουερτεβεντούρα. Έχουν ηλιοφάνεια και απέραντες παραλίες. Τα άλλα πέντε (Γκραν Κανάρια, Τενερίφη, Λα Πάλμα, Γκομέρα, Γιέρο) βρίσκονται πιο μέσα στον Ατλαντικό, έχουν πολλές βροχές και πιο εύφορα εδάφη. Αυτό επιτρέπει στα Κανάρια να έχουν κλίμα κατάλληλο για την καλλιέργεια πολλών εξωτικών φρούτων (αβοκάντο, παπάγια, μπανάνες) αλλά και λαχανικών, όπως πατάτες και ντομάτες.
Επίσης εδώ ευδοκιμεί ζαχαροκάλαμο που προσφέρει εξαιρετικής ποιότητας ρούμι, αμπελώνες για παραγωγή κρασιού, όπως επίσης και καπνός για παραγωγή πούρων.
Η κουζίνα τους έχει ως βάση τα ψάρια που βρίσκονται σε αφθονία, ενώ ένα έδεσμα που τρώγεται πολύ είναι η σμέρνα που, παρά την εμφάνισή της, είναι πολύ καλό ψάρι.

Βαλεαρίδες νήσοι
Οι Βαλεαρίδες νήσοι βρίσκονται στην Μεσόγειο θάλασσα δίπλα από τη Βαλένθια. Το κλίμα των νήσων είναι εύκρατο, προσδίδοντας στην κουζίνα μια μεσογειακή αυτάρκεια. Από θαλασσινά μέχρι βότανα, φρούτα και λαχανικά, και από κρέας μέχρι τυρί, λικέρ και κρασί. Βροχές το χειμώνα και ηλιόλουστο καλοκαίρι και εναλλαγές των εποχών προσφέρουν τις συνθήκες για μια καλή μεσογειακή διατροφή.
Ένα φημισμένο καλοκαιρινό ισπανικό ποτό είναι η σαγκρία (sangría: από τη λέξη sangre που σημαίνει αίμα). Θα χρειαστούμε ένα πορτοκάλι και δυο λεμόνια ακέρωτα, δυο ροδάκινα, μια κουταλιά της σούπας ζάχαρη, ένα λίτρο κρύο κόκκινο κρασί, 50 ml μπράντι και 250 ml κρύο νερό. Ζεματάμε τα εσπεριδοειδή για λίγο και αφαιρούμε τη φλούδα τους με ένα μαχαίρι σπειροειδώς, αφαιρούμε το ασπράδι από τη σάρκα τους και τα κόβουμε σε κομμάτια. Ξεφλουδίζουμε τα ροδάκινα και τα κόβουμε σε κομμάτια αφαιρώντας το κεντρικό κουκούτσι. Τα βάζουμε σε μια μεγάλη κανάτα και πασπαλίζουμε με ζάχαρη και ρίχνουμε από πάνω το κρασί, το νερό και το μπράντι και ανακατεύουμε ελαφρά. Σερβίρεται κρύα.

Επίλογος
Βλέπουμε ότι η χώρα αυτή χάρη στην γεωγραφική της θέση παρουσιάζει μια αυτάρκεια σχεδόν σε όλα τα υλικά, ενώ η εντατική καλλιέργεια τους επιτρέπει να γίνεται εξαγωγή πολλών προϊόντων.
Η Ισπανία ευτύχησε να έχει κατακτητές πολιτισμένους –όσο οξύμωρο και αν ακούγεται– οι όποιοι με τις γνώσεις τους βοήθησαν τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους να επιτύχουν καλύτερα αποτελέσματα στις σοδειές και τα ζωντανά τους.
Επίσης, το γεγονός ότι διατηρήθηκε στο πέρασμα των αιώνων μια πίστη στην παράδοση και στον τρόπο ανάπτυξης των αγαθών επέτρεψε μια απρόσκοπτη εξελικτική πορεία στα τρόφιμα, ώστε να φτάσουν στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Τέλος, η σαραντάχρονη σχεδόν δικτατορία του Φράνκο εμπόδισε την Ισπανία να έχει αλληλεπιδράσεις με τους άλλους λαούς, μιας που είχε κλειστά τα σύνορα της, ωστόσο βοήθησε στο να κρατήσει μια ταυτότητα στην κουζίνα της.
Σίγουρα η ισπανική δεν είναι τόσο διαδεδομένη κουζίνα στον κόσμο.
Και έπαιξε ρόλο και η δικτατορία σε αυτό. Όμως η μαγειρική τέχνη και ευφυΐα τους φαίνεται από το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία οι Ισπανοί σεφ τιμώνται συνεχώς με διακρίσεις και βραβεία.
Είναι πραγματικά μια νόστιμη κουζίνα που αξίζει να της αφιερωθεί χρόνος και να τη γευθεί κανείς σε όλο της το φάσμα.

Βιβλιογραφία
Culinaria Spain (1998), εκδ. Culinaria Könemann.
Εξαιρετικές γεύσεις της Μεσογείου: Ισπανία, εκδ. Καστανιώτη.
www.wikipedia.org
www.ispania.gr
www.spanish.info.com

Caldereros en el Carnaval del País Vasco

2012-02-10T10:30:00.003+02:00

Los caldereros

Caldereros de la Hungría

Carnavales en la cultura popular Vasca

"Δεν είμαι από αυτή τη γη"

2012-02-09T12:01:00.000+02:00

No soy de esta tierra (Siguiriya)
Camarón de la Isla

Yo no soy de esta tierra
ni conosco a nadie
el que lo hiciera
bien por mi niña
que Dios se lo pague
yo no soy de esta tierra
ni conosco a nadie...

Remedios Amaya y Diego Carrasco, por bulerías

2012-02-09T11:30:00.000+02:00

Στενόμυαλοι με ανοιχτά στόματα

2012-02-09T11:19:00.001+02:00

Pacheco y minicuentos

2012-02-07T21:05:00.001+02:00

Cuento de espanto
José Emilio Pacheco

Violó la cripta a medianoche. Halló su propio cadáver en el sarcófago.

Imperio Argentina - Carmen, la de Triana - Antonio Vargas Heredia

2012-02-07T19:28:00.003+02:00

- ¿Qué quieres? ¿Vino?
- Lo que tú bebas.
- Yo no bebo nada. Pero me gusta que los hombres beban.
- Entonces, vino de Jerez.

Φρουτοσαλάτα - Bourvil

2012-02-07T18:40:00.000+02:00

Αλαλαγμός

2012-02-07T16:30:00.000+02:00

ΑΛΑΛΑΓΜΟΣ - Jean Richepin
Γαλλική Ανθολογία, Μεταφράσεις Γεωρ.Σημηριώτη, 1939

Στάλες του αιμάτου μου νατ΄η ιστορία,
να το τραγούδι σου αίμα παληό!
Αίμα ανυπόταχτο, βλαστήμιας αίμα,
ω αίμα αλήτικο, προγονικό.

Δεν πάει του κάκου η ορμή σου εντός μου,
λεβέντικο αίμα, πάντα ξυπνό,
που μεσ΄στις φλέβες μου τελλά αναβρύζεις
στον ήλιο νάβγεις πιο πορφυρό.

Σαν κ΄εσάς πρόγονοι κ'εγώ διψάω,
στ΄άτι μου πάνω να στηλωθώ,
στη ζωή την έφοδο κ΄εγώ να κάνω,
το πέρασμά μου το φονικό.

Στα χρόνια ετούτα που δεν πνέει αγέρι
για τρέλλες, πάθη, μεσ΄στην καρδιά,
νίκες μελλούμενες δε θα γυρέψω
στο κύμα πάνω και στα βουνά.

Μα στην ανθρώπινη σκέψη που εσπάρη
με λόγια τόσο τρομαχτικά,
τ΄άτια της σκέψης μου θα ξαπολύσω,
ξεφρενιασμένα κι΄ορμητικά.

Ας είν΄σκληρόριζες γεμάτ΄η ρούγα,
λάκους που χάνεσαι και λιμνιές
που χόρτα σήπονται φαρμακωμένα,
κ'εγώ στου δάσους τις σκοτεινιές.

Θα ψάξω, πίσω σου θα πέσω αγρίμι,
σ΄ερμιές, σε γκρέμνα, σπηλιές, παντού,
βαθιά στα σπλάχνα σου να χώσω μέσα,
το γιαταγάνι του τραγουδιού.

Ω Πλάστη ως σήμερα, στα περασμένα
καθώς εμένα, γενναίοι πολλοί,
τα χέρια μάτωσαν για να σε πιάσουν,
να σε ξεσκίσουν, μα δεν αρκεί.

Εμέ το μίσος μου, η εκδίκησή μου,
του θρίαμβού μου η βλαστημιά,
μόνο το σώμα σου δε θέλει εκείνο,
που ανθρώποι τώπιασαν που ήταν παιδιά.

Το φως της σάρκας σου και της ψυχής σου
την ψυχή τέλος και την πνοή,
πιο άϋλη κι άπιαστη απ΄αέρι, φλόγα,
να σου τα σβύσει κι αυτά ποδεί.

Γιατί στους νόμους σου, σε κάθε αγάπη,
λατρεία φύσης, στη λογική,
βάζεις τ΄Απόλυτο καθώς φαρμάκι,
μεσ΄στο φαγί μας πάντοτε Εσύ.

Οι θεοί πεθάνανε κι΄ο τελευταίος
σβύνει, μα αιώνια μένεις Εσύ.
Του ανθρώπου η έπαρση ναούς σου στήνει,
θεός κι΄αν γίνει, Σε θεοποιεί.

Μα εγώ δε γνώρισα τις λιγοθύμιες,
θα πάω ως στην άκρη του δρόμου εκεί
θρησκείες κ΄έρωγτες, τιμές και πίστες,
που στις καρδιές μας στέκουν ορθοί,

Στερνά πολύφωτα, λάμψες θα σβύσω,
ναών οπού ΄χουν ερημωθή.
Είδωλα! χαίρετε τα τελευταία!
Χτύπα φανφάρα προγονική!

Ω αίμα στις φλέβες μου, αίμα που βράζεις,
αδούλωτο αίμα, ζητιανικό,
καθώς μεσάνυχτα σε κάμπο μέσα
χυμάει κανένες μ΄άτι τρελλός,

Χοπ-χοπ! κοπάδι νά! νάτες οι ιδέες!
που τρομαγμένες πετούν μαζύ,
χοπ-χοπ νά τ'άτι μας το φρενιασμένο!
στα σκέλια μέσα την κεφαλή.

Α! να περ΄σουμε δεντρά και ρούγες!
πήδα ληθάρια, λάκκους γκρεμιές.
Α γειά σου! δύναμη! μη βλέπεις πίσω!
αλλοιά όσες πέφτουν! άστες αυτές.

Χόπλα και χόπλα σου! κι΄όταν τ΄αγρίμι,
ξεκοιλιασμένο θα ξαπλωθή,
τότε της σκέψης μου, ώ άτι μαύρο,
τότε σε βάζω πια στη βοσκή.

Τότε των στίχων μου το γιαταγάννι,
θα κάνει κούκλες που να πουλεί,
και τότε ω αίμα συ, που μούχεις βάνει,
στα στήθεια μέσα την μπόρα αυτή,

Ω αίμα πλιάτσικων, προγόνων αίμα!
για σένα κάπελας θα γίνω ευτύς,
και θα τσουγκρίσουμε μιαν ως τον πάτο,
γι αυτό σου τάσμα να πλερωθής!

Lorca según Manos Jatzidakis

2012-02-07T15:26:00.002+02:00

... un puñao de nieve ...

Argentino Ledesma - Καπνίζοντας περιμένω ...

2012-02-05T15:19:00.002+02:00

... άλλη μια πληγή, άλλη μια καταδίκη ...

Η ζωή μας στιγματίζεται από συνεχείς τιμωρίες, τουφεκισμούς, μαχαιρώματα, υφέσεις.

Στο μεταξύ, αυξάνεται η τιμή του καπνού για να μας γίνει και το κάπνισμα βραχνάς.

ARGENTINO LEDESMA: un corazón musical dedicalo al tango

Grecia: sombras nada más

2012-02-05T15:17:00.000+02:00

Violeta Se Fue A Los Cielos

2012-02-03T13:31:00.001+02:00

Violeta se fue a los cielos

2012-02-03T13:20:00.002+02:00

La película chilena "Violeta se fue a los cielos" fue reconocida con el Gran Premio Internacional, el sábado último, en la edición 28 del Festival de Cine de Sundance.

Fuente: paspif.gr

Chile color Violeta

Οι Κουτσαβάκηδες του Χθες, του Σήμερα και του Αύριο

2012-02-01T15:00:00.002+02:00

Το παρελθόν αποτελεί μια ιδιαίτερα πλούσια και σχετικά ασφαλή πηγή για να ανατρέχουμε και να μπορούμε να βρίσκουμε απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με την ανθρώπινη φύση και τη συμπεριφορά των συνανθρώπων μας.

Μιας λοιπόν και η Αθήνα φιλοξενεί περίπου τον μισό πληθυσμό της Ελλάδας στην "αγκαλιά" της, ας θυμηθούμε κάποιους από τους παλαιούς "χαρακτηριστικούς" κατοίκους της πόλης.

Όπως ήδη έχει επιβεβαιώσει η επιστήμη, διαπλάθουμε χαρακτήρα μέσω της φύσης (των κληροδοτημένων γονιδίων) και μέσω ανατροφής (μεμαθημένων προτύπων συμπεριφοράς από το περιβάλλον).

Κατά συνέπεια, έχει ιδιαίτερη σημασία να θυμόμαστε εκείνους που έβαλαν το λιθαράκι τους γονιδιακά αλλά και μέσω της συμπεριφοράς τους στην δημιουργία κάποιων από τους Αθηναίους του 2012.

Ας ρίξουμε σήμερα μια ματιά στους Κουτσαβάκηδες.

Αντιγράφω από το rempetikogeo69.blogspot.com:

« Αθήνα, 19ος αιώνας, συνοικία του Ψειρή (συναντάται κι ως Ψυρή ή Ψυρρή). Η συνοικία αυτή έγινε πασίγνωστη, λόγω του ότι, το κυρίαρχο στοιχείο της, ήταν οι Κουτσαβάκηδες, ιδιόρρυθμοι τύποι κακοποιών, που είχαν κυριαρχήσει στην περιοχή αυτή, επί 50 περίπου χρόνια, από τα τελευταία χρόνια του Όθωνος, εώς το τέλος του 19ου αιώνος και είχαν μεταβάλει τον κοσμοβριθή οικισμό του Ψειρή, σε ένα «κράτος εν κράτει».
...
Το όνομά τους οι Κουτσαβάκηδες, το οφείλουν στον Μήτσο Κουτσαβάκη, έναν δεκανέα του στρατού επί Όθωνος, που είχε γίνει ονομαστός για τα κατορθώματά του ως κακοποιός.
Αλλοίμονο στον περαστικό διαβάτη που θα τους κοίταζε (κατά την κρίση τους) χωρίς τον απαιτούμενο σεβασμό. Συχνά άπλωναν μπροστά στην καρέκλα τους και πάνω στο έδαφος, την άκρη του μακριού ζωναριού τους. Κι ορμούσαν με φονικές διαθέσεις εναντίον εκείνου που θα τολμούσε να το πατήσει. Απ’ αυτή τη συνήθεια γεννήθηκε και η φράση «Απλώνει το ζωνάρι του για καβγά».
...
Οι κακοποιοί εκείνοι, σκληροί, αδίστακτοι, αλλά και θρασύδειλοι, έκαναν κάθε είδους κακουργίες, που συνήθως έμειναν ατιμώρητες. Κανένας δεν τολμούσε να αντιδράσει. Και το έγκλημα, μικρό ή μεγάλο, φανερό ή κρυφό, παρέμεινε ατιμώρητο, ενώ οι φορείς του πρόβαλλαν σαν πρόσωπα ηρωικά.
...
Άρχισε λοιπόν ο Μπαϊρακτάρης να εκκαθαρίζει σιγά σιγά τα κέντρα τους. Έπειτα όμως από κάθε επιδρομή σε κάποιο καφενείο του Ψειρή, άρπαζε όσους Κουτσαβάκηδες έβρισκε, τους έφερνε στην πλατεία Κλαυθμώνος κι εκεί, μπροστά στο πλήθος που αλάλαζε δινόταν μια κωμικοτραγική παράσταση:
Υπήρχε εκεί ένα αμόνι και πάνω σ’ αυτό, ο αιχμαλωτισμένος Κούτσαβος υποχρεώνονταν να συντρίψει ο ίδιος τα όπλα του, την κουμπούρα του ή την περιλάλητη αμφίστομη κάμα.
Ακολουθούσε έπειτα η εμφάνιση μιας τεράστιας βλαχοψαλίδας, με την οποία ο ίδιος ο Μπαϊρακτάρης έκοβε όλα τα σύμβολα της παρεξηγημένης παλληκαριάς. Έκοβε ανελέητα τις αφέλειες των μαλλιών που έφθαναν ως τα μάτια, έπειτα τις μυτερές άκρες των παπουτσιών, στην συνέχεια το δεξί μανίκι (ακριβώς αυτό που δεν φορούσαν, έμβλημα της ρεμπέτικης παλληκαριάς) και τέλος το μακρύ ζωνάρι που σερνόταν για καβγά. Κατόπιν ο αστυνόμος με άγριες κλωτσιές πετούσε τους αχρηστευμένους Κουτσαβάκηδες, σαν άχρηστα τσόφλια, μέσα στο πλήθος που τους γιουχάιζε επίμονα. Ο εξευτελισμός αυτός, ήταν φοβερός, ώστε στο εξής αναγκάζονταν να αξαφανιστούν από προσώπου γης.
...
Απήχηση όμως (σαν τύπος και σαν ντύσιμο) εξακολουθεί να είναι ο πασίγνωστος «Σταύρακας», ο γνωστός ήρωας στο ρεπερτόριο του ελληνικού Καραγκιόζη. Απ’ τη σκηνή του θεάτρου σκιών, παρακολουθούμε τον Σταύρακα, όχι μόνο να είναι ντυμένος όπως οι παλαιοί Κουτσαβάκηδες, αλλά και να χρησιμοποιεί φρασεολογία που κάνει άφθονη κατανάλωση για το φιλότιμο, αλλά και που από πίσω από την μεγαλοστομία των απειλών της, μας φανερώνει τον τύπο του θρασύδειλου παλληκαρά.
...
Πηγή: Λαογραφία της Ελλάδος, Κ. Ρωμαίος, εκδόσεις Γιοβάνη, 1978»

Πληροφορίες για τους Κουτσαβάκηδες βρήκα και στο istorikesphotografies.blogspot.com:

« Η "Ακρόπολις" αναφέρει πως ονομάστηκαν "κουτσαβάκηδες" επειδή κούτσαιναν εξ αιτίας τραύματος που έγινε δήθεν σε συμπλοκή με την αστυνομία. Αλλη εκδοχή σύμφωνα με το "Σκρίπ" είναι πως το όνομα το πήραν από έναν Πειραιώτη,τον Δημήτρη Κουτσαβάκη, έναν καβγατζή δεκανέα του ιππικού.
Κατά τα χρόνια του Κριμαϊκού πολέμου (1854-1857) ξέσπασε μια επιδημία χολέρας στην Αθήνα με αποτέλεσμα οι Αθηναίοι να τραπούν σε φυγή προκειμένου να γλυτώσουν την επιδημία. Κάποιοι από τους περιθωριακούς τύπους ....έγιναν νεκροθάφτες......αφού μαζί με τους Αθηναίους είχαν εξαφανιστεί και οι νεκροθάφτες (τότε πέθαναν από την επιδημία περίπου 3000 άτομα από τους 30000 κατοίκους που είχε τότε η Αθήνα)......Εξ ού και ο λαός τους αποκάλεσε "μόρτηδες" από τη γαλλική λέξη mort που σημαίνει νεκρός.
Οταν ανέλαβε τα καθήκοντα του, ως αστυνομικός διευθυντής στου Ψυρρή, ο τολμηρός Μπαϊρακτάρης έκανε σημαντικές εκκαθαρίσεις στην περιοχή με αποτέλεσμα να απαλλάξει την Αθήνα από αυτούς τους παραβατικούς τύπους που έλεγχαν την περιοχή. Εκτός από τη φυλάκιση και το κούρεμα με την ψιλή, έδωσε εντολή να τους κόβουν το μισό μουστάκι (υποχρεώνοντάς τους να ξυρίσουν και το άλλο μισό - θανάσιμη προσβολή για τους μάγκες της εποχής). Τους έκοβε επίσης τις μύτες απ' τα παπούτσια και το μανίκι που κρεμόταν (σύμβολα αναγνώρισης του κουτσαβάκη).

"Ο Μπαϊρακτάρης μου' κοψε το ένα το μανίκι
και να ξεχάσω δεν μπορώ, αυτό το ρεζιλίκι.
Ο Μπαϊρακτάρης μ' έπιασε, στο Μεντρεσέ με έκλεισε
τη σκανδαλιάρα μου έσπασε και το μουστάκι μου έκοψε..."

Οι κουτσαβάκηδες την ποινή της φυλάκισης την εκτίανε στην φυλακή του Μεντρεσέ που βρισκόταν στην πλατεία Αέρηδων.»

Στον «Μάγκα» του 19ου αιώνα, στις συνδιαλλαγές του με τα Κουτσαβάκια, και στον Μπαϊρακτάρη που τους συνέτριψε, αναφέρεται και η ιστοσελίδα www.slideshare.net:

« Ο Μπαϊρακτάρης το αντίπαλο δέος των λήσταρχων. Το 1893 όταν συστάθηκε η στρατιωτική αστυνομία, (με τον νόμο ΒΡΠΗ΄ στις 20 Μαρτίου 1893 διορίσθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών αφήνοντας αναμνήσεις από πλούσια σε αριθμό περιστατικά κατά τον διωγμό των ληστάρχων αλλά κυρίως των τότε μαγκών και κουτσαβάκηδων που μάστιζαν το κέντρο της Αθήνας.
Ο "ΜΑΓΚΑΣ" ήταν άντρας των λαϊκών αστικών στρωμάτων που χαρακτηριζόταν από υπερβολική αυτοπεποίθηση ή έπαρση, καθώς και από ιδιάζουσα εμφάνιση ή συμπεριφορά. Ήταν ευκατάστατος , κοινωνικός, οξυδερκής αποδεκτός από όλη την γειτονιά. Η κάθε γειτονιά είχε τον μάγκα της. Ο λόγος του ήταν συμβόλαιο, "είχε μπέσα". Ο μάγκας εκτελούσε τον ρόλο του αστυνομικού και του δικαστή στην γειτονιά που ανήκε. Όταν οι παλιοί αθηναίοι είχαν μικροδιαφορές μεταξύ τους πηγαίνανε στον μάγκα για να τις λύσει. Αυτός που δικαιωνόταν έδινε τον οβολών του στον μάγκα και αυτός που δεν δικαιωνόταν ήταν υποχρεωμένος να ακούσει τις εντολές του μάγκα ασυζητητί. Διαφορετικά ο μάγκας έστελνε τα κουτσαβάκια για "να καθαρίσουν".
Τα "ΚΟΥΤΣΑΒΑΚΙΑ" ήταν γεροδεμένοι νέοι από πολύ χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Ανήκαν στον κάθε μάγκα και τον υπηρετούσαν πιστά. Συνηθισμένη εμφάνιση τους ήταν το μακρύ μουστάκι, τα μυτερά παπούτσια με γυρισμένες μύτες, το καβουράκι, το παντελόνι με ρίγα και το κομπολόι. Στη μέση φορούσαν τυλιχτό ζωνάρι, κυρίως για να κρύβουν τα μικρά όπλα -μαχαίρια και πιστόλια- που κουβαλούσαν. Περπατούσαν με ιδιόρρυθμο τρόπο, σα να κουτσαίνουν - από κει και το "κουτσαβάκης", φορώντας μόνο το ένα μανίκι απo το σακάκι για να έχουν ευχέρεια όποτε χρειαζόταν στην κίνηση του μαχαιριού. Όλα αυτά υπό την ανοχή της αστυνομίας που "λαδωνόταν" από τους μάγκες.
Όλα αυτά μέχρι το 1893 που ο Μπαϊρακτάρης τους κυνήγησε αλύπητα. Εκτός από τη φυλάκιση και το κούρεμα με την ψιλή έδωσε εντολή να τους κόβουν το μισό μουστάκι (υποχρεώνοντάς τους να ξυρίσουν και το άλλο μισό - θανάσιμη προσβολή για τους άντρες της εποχής). Τους έκοβε επίσης τις μύτες απ' τα παπούτσια και το μανίκι που κρεμόταν.
Το 1896 πάντως, κατά τους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, οι κουτσαβάκηδες επιστρατεύτηκαν από την αστυνομία, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους ξενόφερτους πορτοφολάδες. Αργότερα, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο τύπος του μάγκα γνώρισε καινούργια αναβίωση, αυτή τη φορά συνδεμένος με την κουλτούρα της ρεμπέτικης μουσικής.»

Ας ολοκληρώσουμε τον μικρό περίπατο μνήμης ακούγοντας και ένα ρεμπέτικο τραγούδι με διδακτικού περιεχομένου στίχους, αφιερωμένο στους κάθε λογής "Κουτσαβάκηδες".

Του Χθες, του Σήμερα, του Αύριο.

José Manuel Osório - Φάδος

2012-02-01T00:01:00.002+02:00

Ο καλλιτέχνης και σημαντικός μελετητής των φάδος José Manuel Osório πέθανε τον περασμένο Αύγουστο, στα 64 του χρόνια, έχοντας περάσει τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής παλεύοντας με δύναμη και αξιοπρέπεια ενάντια στο AIDS.

Υπήρξε πολέμιος του δικτάτορα Σαλαζάρ και εργάστηκε εντατικά για την επανεκτίμηση των φάδος στις μέρες μας.

JOSÉ MANUEL OSÓRIO - Fado da Meia-Laranja

"Ένα σπίτι με θέα στη θάλασσα" στο Asclaye

2012-01-30T13:17:00.005+02:00

Una casa con vista al mar

H Πρεσβεία της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας και o Εκπολιτιστικός Σύνδεσμος Λατινοαμερικανών και Ισπανών στην Ελλάδα Asclaye, διοργανώνουν την προβολή της πολυβραβευμένης ταινίας "Ένα σπίτι με θέα στην θάλασσα", το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα του Aslaye, Φαλήρου 47Α, Κουκάκι, στάση μετρό Συγγρού-Φιξ, τηλ. 210 9232204, 6947 107522. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Σχετικά με την ταινία, αντιγράφω από το www.myfilm.gr:

ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Credits
Σκηνοθέτης: Alberto Arvelo Mendoza
Σενάριο: Alberto Arvelo Mendoza, Freddy Sosa
Εμφανίζονται οι: Imanol Arias, Gabriel Arcand, Leandro Arvelo, Alejo Felipe
Φωτογραφία: Cezary Jaworski
Μοντάζ: Jose Ares
Μουσική: Nascuy Linares, Loreena McKennitt
Σχεδιασμός παραγωγής: Angel Suarez
Παραγωγός: Pedro Mezquita Arcaya, Juan Carlos Lopez Duran, Miguel Perello, Christopher Zimmer
Έτος: 2001
Χώρα: Βενεζουέλα, Καναδάς, Ισπανία
Γλώσσα: Ισπανικά Διάρκεια: 95'

Βραβείο FIPRESCI – Ειδική μνεία, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αβάνα 2002
Βραβείο OCIC, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cartagena 2002
Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cinemanila 2002
Βραβείο Σκηνοθεσίας, Φεστιβάλ Λατινοαμερικάνικου Κινηματογράφου 2002
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Φεστιβάλ Κινηματογράφου LaCinemaFe 2003

Σύνοψη
Η ιστορία εξελίσσεται στους πρόποδες των Άνδεων το 1948. Ο Τομάς Αλόνσο, ένας στωικός αγρότης, χάνει τη γυναίκα του. Ψάχνοντας τρόπο να απαλύνει τον πόνο του γιου του, Σαντιάγο, του δίνει το μοναδικό πράγμα που έχει απομείνει από τη μητέρα του: μια φωτογραφία τραβηγμένη με φόντο κάποια μακρινή θάλασσα. Η αγωνία του Σαντιάγο για τη θάλασσα και οι ονειρικές ιστορίες του Αλόνσο βρίσκουν καταφύγιο στο μοναχικό τους σπίτι, μακριά από τη σκληρότητα των γειτόνων, μέχρι που μια απελπισμένη πράξη βίας θα απομακρύνει τον έναν απʼ τον άλλο. Θα χρειαστεί η γενναία διαμεσολάβηση ενός ξένου για να τους ενώσει και να βάλει ξανά σε τροχιά τα όνειρά τους.
Η ταινία "Ένα σπίτι με θέα στη θάλασσα" έχει κερδίσει συνολικά 12 βραβεία, ενώ από το 2001 έχει συμμετάσχει σε 57 διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ. Το 2003 ήταν μια απʼ τις πιο εμπορικές ταινίες στην Ευρώπη, γεμίζοντας ασφυκτικά τις αίθουσες σε κάθε μία από τις προβολές της.

Morente - Sabicas, Nueva York - Granada

2012-01-30T10:30:00.001+02:00

Morente - Sabicas

Discos Históricos: Morente-Sabicas, Granada-Nueva York

Lola - Kostis Maraveyas

2012-01-29T15:24:00.000+02:00

Επικίνδυνες συνήθειες - Pensar: un hábito peligroso

2012-01-29T14:47:00.002+02:00

"Δεν είχα άλλη επιλογή, είχε αρχίσει να σκέφτεται"

Σήμερα θα μου πάνε όλα καλά!

2012-01-29T13:09:00.002+02:00

Hoy Todo Va a Salirme Bien
El Arrebato (Mundología)

Hoy me he levantao mu tempranito
estaban cantando masgüay y los gorriones
por las calles brilla el solecito
y por mis piernas suben buenas vibraciones
y le he pegado una patada a la tristeza
he cometido mil errores que olvidé
dame la mano niña tengo la certeza
de que va a pasarme algo bueno,va a pasarme algo grande...

Hoy va a ser un día grande,
hoy todo va a salirme bien,
tengo a la luna de mi parte
y todo va a salirme bien,
hay energía positiva
en cada poro de mi piel,
no se me quita la sonrisa,
estoy contento, bien, bien, bien, bien, bien
hoy todo va a salirme bien, bien, bien, bien, bien
hoy todo va a salirme bien, bien, bien, bien....
hoy todo va a salirme bien.

Por la calle todos me saludan
hasta los árboles me aplauden cuando paso
aquellas dudas las tiré a la papelera
la buena suerte me ha echao por encima el brazo
Y aunque sigo como siempre sin un duro
no me hace falta un euro para sonreir
dame la mano niña porque estoy seguro
ay ay ay de que va a pasarme algo bueno
va a pasarme algo grande...

Le he pegado una patada a la tristeza
No necesito un euro para sonreir
dame la mano niña que tengo la certeza
ay ay ay de que va a pasarnos algo bueno
y va a pasarnos algo grande .

Sabina y Serrat se hundirán en Granada con su Orquesta del Titanic

2012-01-28T11:00:00.001+02:00

Los cantantes, que presentan su nuevo disco el próximo 7 de febrero, actuarán el 8 de septiembre en el Palacio de Deportes con sus nuevas canciones y temas de siempre como 'Lucía' o 'Y sin embargo'.

Con arreglos orquestales propios de una canción de Serrat de los ochenta también estará en La Orquesta del Titanic el tema 'Hoy por ti mañana por mi': "Yo cansado, tú perdida, nos curamos las heridas con ají. Si caminas yo te sigo, si te cansas hago un nido en el arcén. En tus sueños me desvelo, con tus alas alzo el vuelo; tú la flor, yo el colibrí. Si estás triste yo te invento cuatro caricias y un cuento" canta Joan Manuel Serrat, para que continúe Joaquín Sabina: "Ni te tiro de las riendas, ni me piro con las prendas que ofrecí. No me mientas que te creo, por las cuentas del deseo muere el pez".

Fuente: www.granadahoy.com

Día Internacional para la Memoria del Holocausto - Porrajmos

2012-01-27T13:52:00.003+02:00

Porrajmos es el nombre con que se conoce el Holocausto en la lengua gitana, el romanó. Porrajmos significa “devoramiento” o “absorción” y significa la destrucción de las vidas de las personas gitanas.

Fuente: 27 de Enero, Día Internacional para la Memoria del Holocausto (Porrajmos)

Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Τσιγγάνων από τους Ναζί

2012-01-27T13:03:00.002+02:00

El genocidio de los roma europeos (gitanos), 1939-1945

Diferencias entre ricos y pobres

2012-01-27T11:40:00.002+02:00

El Amor Es...un Deporte Muy Raro

2012-01-27T11:00:00.000+02:00

La Cabra Mecánica

Soy flaco como un perro tirao,
hago recuento de las horas perdidas,
a las que añadir el rencor que he guardao
para pasarte la factura uno de estos días.

Deudas de juego que fingiste a mi lao,
que acumulaste en el cajón de mi desidia,
muevo la coctelera al son del tumbao,
voy a tomarme la venganza bien fría.

Me has dejado el corazón,
casi mas tieso,
que el de un pobre parvulito,
castigado sin recreo
tengo un nuevo pasatiempo
que jugarás tan solo una vez.

Y he matado tu amor
con el hueso de jamón y un cuchillo de cocina
los dos duros que por mi diste una vez
no me llegan ni pa alcohol, ni pa merca, ni pa pipas.
Y es que el amor es
un deporte mu raro,
y como vicio bastante caro.

Soy flaco como un perro tirao,
hago recuento de las horas perdidas,
a las que añadir el rencor que he guardao
para pasarte la factura uno de estos días.

Me has dejado el corazón,
casi mas tieso,
que el de un pobre parvulito,
castigado sin recreo
tengo un nuevo pasatiempo
que jugarás tan solo una vez.

Y he matado tu amor
con el hueso de jamón y un cuchillo de cocina
los dos duros que por mi diste una vez
no me llegan ni pa alcohol, ni pa merca, ni pa pipas.
Y es que el amor es
un deporte mu raro,
y como vicio bastante caro.

Eva Garza

2012-01-27T00:01:00.001+02:00

Eva Garza: From el Barrio to Boleros

María Elena Sandoval

2012-01-26T23:32:00.002+02:00

María Elena Sandoval: La Mística de la Canción

Premios de Cultura Gitana

2012-01-25T16:03:00.003+02:00

"El límite de nuestra libertad está en el futuro de nuestro pensamiento"

Ζωή vs Κατανάλωση

2012-01-25T11:23:00.002+02:00

"Ας μην αποκαλούμε πια επίπεδο ζωής το επίπεδο κατανάλωσης."

No te rindas, por favor no cedas

2012-01-24T11:31:00.002+02:00

No te rindas
Mario Benedetti

No te rindas, aún estás a tiempo
De alcanzar y comenzar de nuevo,
Aceptar tus sombras,
Enterrar tus miedos,
Liberar el lastre,
Retomar el vuelo.

No te rindas que la vida es eso,
Continuar el viaje,
Perseguir tus sueños,
Destrabar el tiempo,
Correr los escombros,
Y destapar el cielo.

No te rindas, por favor no cedas,
Aunque el frío queme,
Aunque el miedo muerda,
Aunque el sol se esconda,
Y se calle el viento,
Aún hay fuego en tu alma
Aún hay vida en tus sueños.

Porque la vida es tuya y tuyo también el deseo
Porque lo has querido y porque te quiero
Porque existe el vino y el amor, es cierto.
Porque no hay heridas que no cure el tiempo.

Abrir las puertas,
Quitar los cerrojos,
Abandonar las murallas que te protegieron,
Vivir la vida y aceptar el reto,
Recuperar la risa,
Ensayar un canto,
Bajar la guardia y extender las manos
Desplegar las alas
E intentar de nuevo,
Celebrar la vida y retomar los cielos.

No te rindas, por favor no cedas,
Aunque el frío queme,
Aunque el miedo muerda,
Aunque el sol se ponga y se calle el viento,
Aún hay fuego en tu alma,
Aún hay vida en tus sueños
Porque cada día es un comienzo nuevo,
Porque esta es la hora y el mejor momento.
Porque no estás solo, porque yo te quiero.

Don't Give Up
by Mario Benedetti

Don't give up, you still have time
to reach up and start anew,
Accept your shadows,
Bury your fears,
Free your burdens,
Fly again.

Don't give up, that's what life is
Continue the journey,
Follow your dreams,
Unstuck time,
Move the rubble,
And uncover the sky.

Don't give up, please don't give way,
Even if the cold burns,
Even if fear bites,
Even if the sun sets,
And the wind goes silent,
There is still fire in your soul
There is still life in your dreams.

Because life is yours and yours is the desire
Because you have loved it and because I love you
Because wine exists and love is true.
Because there are no wounds that time doesn't cure.

To open the doors,
Take away the locks,
Abandon the walls that have protected you,
To live life and accept the challenge
Get back laughter,
Practice a song,
Lower the guard and extend the hands
Open the wings
And try again,
Celebrate life and take back the skies.

Don't give up, please don't give way,
Even if the cold burns,
Even if fear bites,
Even if the sun sets,
And the wind goes silent,
There is still fire in your soul
There is still life in your dreams.

Because every day is a new beginning,
Because this is the hour and the best moment.
Because you are not alone, because I love you.

Chavela Vargas en 1968

2012-01-24T00:01:00.000+02:00

Απίστευτο και όμως αληθινό: στο τέλος αυτού του βίντεο ακούμε την Chavela Vargas να τραγουδά ένα απόσπασμα από το Χριστουγεννιάτικο παραδοσιακό Los Peces En El Río.

María de Lourdes, Ζακ Μεναχέμ

2012-01-23T23:34:00.007+02:00

Όποτε ακούω την María de Lourdes, θυμάμαι με συγκίνηση τον Ζακ Μεναχέμ και τις εκπομπές που έκανε στον 9.84 κάθε Κυριακή πρωί.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

Μας έμαθε τόσα...

Kάθε λιμάνι και καημός - Una furtiva lagrima

2012-01-23T22:29:00.001+02:00

Don Quijote de Orson Welles - Guadix

2012-01-23T11:00:00.001+02:00

Don Quixote, an unfinished film
El Quijote de Orson Welles
DON QUIJOTE DE ORSON WELLES (1992)

"Παέγια με πιπεριές" στο Ινστιτούτο Θερβάντες

2012-01-23T10:30:00.002+02:00

Αύριο, Τρίτη 24 Ιανουαρίου, προβάλλεται η δεύτερη ταινία του Κινηματογραφικού Κύκλου "Από το Εκουαδόρ στην Αργεντινή", στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες στην οδό Μητροπόλεως 23, στο Σύνταγμα. Ώρες προβολών: 18:30 και 20:15.

"Παέγια με πιπεριές" (Ισημερινός, Ισπανία, 2007, 80 λεπτά), του Γκάλο Ουρμπίνα.
Με τους Λουσία Σιρουχάνο, Έντουιν Λασκάνο, Ελένα Έλβα, Λουίς Γιάνιες, Αμαράντα Οσόριο.

Το θέμα της ταινίας είναι η επικοινωνία ανάμεσα στους ισπανούς και τους λατινοαμερικάνους μετανάστες και οι διάφορες εμπειρίες των τελευταίων στην προσπάθειά τους να ενσωματωθούν στο νέο τους κοινωνικό περιβάλλον. Ο νεαρός Γουαμάν από τον Ισημερινό, πηγαίνει στην Μαδρίτη προσκεκλημένος του φίλου του Κόκο, ο οποίος υποτίθεται πως ζει εκεί μια άνετη ζωή. Πιάνει δουλειά και αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε δυο συναδέλφους του, την συμπατριώτισσά του Χασίντα και την ισπανίδα Αντρέα. Παράλληλα, ένας άλλος έφηβος μετανάστης, μπαίνει σε μια ομάδα νεαρών περιθωριακών, λόγω του έρωτά του για μια κοπέλα της ομάδας.

Στις περιπέτειες αυτών των ηρώων ζούμε καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από κοινωνικές και συναισθηματικές συγκρούσεις, που κανείς δεν παραδέχεται αλλά όλοι βιώνουν.

Paella Con Ají

Martín Revuelo

2012-01-22T19:45:00.002+02:00

Falleció ayer el cantaor sevillano, Martín Revuelo, casado con la cantaora Juana la del Revuelo y padre del guitarrista sevillano Martín Chico.

Fuente: www.elnoticiarioflamenco.com

Νόαμ Τσόμσκι: «Η Ελλάδα καταστρέφεται βάσει σχεδίου»

2012-01-22T13:22:00.001+02:00

Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Όμως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;

«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».

Πηγή: www.otyposnews.gr

Ο τοίχος έχει τη δική του ιστορία

2012-01-22T13:04:00.001+02:00

"Ο σοσιαλισμός και ο άνθρωπος στην Κούβα, του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα"

2012-01-21T22:18:00.005+02:00

La editorial Diethnes Vima y la Embajada de Cuba les invita a la presentación del nuevo libro " El socialismo y el hombre en Cuba por Ernesto Che Guevarra".
Domingo 22 de enero, 19.00 en el local de ASCLAYE, calle Faliru 47α, Kukaki, estación de metro «Sigru-Fix»
Presentadores: Eliselia Díaz Suárez, Encargada de la Embajada de Cuba
Nikos Karandreas, Presidente de la Asociación Hellenocubana de Amistad
Kostas Isihos, ex Vice Presidente del Centro Laboral de Atenas
Natasa Terlexi, Editorial Diethnes Vima

Οι εκδόσεις Διεθνές Βήμα & η Πρεσβεία της Κούβας σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου "Ο σοσιαλισμός και ο άνθρωπος στην Κούβα, του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα"
Κυριακή 22 Γενάρη, 7.00 μ.μ. στην αίθουσα του ASCLAYE, οδός Φαλήρου 47α, Κουκάκι, σταθμός μετρό «Συγγρού – Φιξ»
ΟΜΙΛΗΤΕΣ: Ελισέλια Ντίαζ Σουάρεζ, Επιτετραμμένη της Πρεσβείας της Κούβας
Νίκος Καρανδρέας, Πρόεδρος του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας
Κώστας Ήσυχος, Πρώην Αντιπρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας
Νατάσα Τερλεξή, Εκδόσεις Διεθνές Βήμα

Calle 13

2012-01-18T13:39:00.000+02:00

"Ξεναγός" ο Apos.

Sabicas

2012-01-18T10:30:00.000+02:00

Ο Βλάκας με τα 1000 πρόσωπα

2012-01-17T15:30:00.003+02:00

...γελάω πια μ'όλα εκείνα τα ανισόρροπα
που άκουσα από το Βλάκα με τα 1000 πρόσωπα...

In memóriam de José Heredia Maya

2012-01-17T14:54:00.005+02:00

José Heredia Maya
Se nos marchó José Heredia Maya
José Heredia Maya, escritor en caló
Muere a los 63 años José Heredia Maya, el poeta gitano

Αυτοκτόνησε το άγαλμα του δικτάτορα

2012-01-16T15:00:00.000+02:00

Se Suicidó La Estatua Del Dictador
Gloria Fuertes

Se suicidó
la estatua del dictador.
La estatua vivía en el centro del estanque.
Una noche de viento
la estatua se lanzó al agua.
La estatua del dictador
murió ahogada.

Sólo las gaviotas la echaron de menos.

Αυτοκτόνησε
το άγαλμα του δικτάτορα.
Το άγαλμα ζούσε στο κέντρο της λίμνης.
Μια νύχτα που θέριζε ο άνεμος
το άγαλμα όρμησε στο νερό.
Το άγαλμα του δικτάτορα
πέθανε από πνιγμό.

Έλειψε μόνο στους γλάρους.

Biografía de Gloria Fuertes

Gloria Fuertes

"Θα νικήσετε, αλλά δε θα πείσετε."

2012-01-16T14:23:00.002+02:00

Παρουσίαση του βιβλίου του Raúl Zibechi

2012-01-16T13:30:00.004+02:00

Autonomías y emancipaciones. América Latina en movimiento (2007)

Reseña del nuevo libro del uruguayo Raúl Zibechi Autonomías y emancipaciones

Κινηματογράφος "Από τον Ισημερινό στην Αργεντινή"

2012-01-16T12:00:00.003+02:00

Την Τρίτη 17 Ιανουαρίου, ξεκινά νέος κύκλος κινηματογράφου στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, με τίτλο "Από τον Ισημερινό στην Αργεντινή". Περιλαμβάνει 5 πρόσφατες παραγωγές της κινηματογραφίας του Ισημερινού και της Αργεντινής και διοργανώνεται σε συνεργασία με το Προξενείο του Ισημερινού και την Πρεσβεία της Αργεντινής στην Αθήνα.

Οι προβολές είναι τις Τρίτες 17, 24 και 31 Ιανουαρίου και 7 και 14 Φεβρουαρίου και όλες οι ταινίες έχουν ελληνικούς υποτίτλους. Η πρώτη προβολή ξεκινά στις στις 18.30 και η δεύτερη στις 20.30. Είσοδος ελεύθερη.

Πιο συγκεκριμένα, η πρώτη ταινία που θα προβληθεί λέγεται "Πόσο πιο μακριά ακόμα;" (Ισημερινός, 2006, 92 λεπτά) και είναι της Τάνια Ερμίδα, με τους Σεσίλια Βαγιέχο, Τάνια Μαρτίνες, Πάντσο Αγκίρρε, Φάουστο Μίνιο, Ρικάρντο Γκονσάλες.

Η Εσπεράνθα, ισπανίδα τουρίστρια και η Τριστέσα, φοιτήτρια από τον Ισημερινό, γνωρίζονται σ’ ένα λεωφορείο με προορισμό την Κουένκα, όπου πηγαίνουν για διαφορετικούς λόγους. Στη διάρκεια της διαδρομής όμως, βρίσκονται ακινητοποιημένες εξ αιτίας μιας εθνικής απεργίας. Επειδή έχουν αποκλειστεί οι δρόμοι, οι δυο κοπέλες αποφασίζουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους με ωτοστόπ. Αρχίζουν να γνωρίζονται καλύτερα μεταξύ τους, αλλά και να γνωρίζουν αρκετά πιο ουσιαστικά την χώρα του Ισημερινού και τους ανθρώπους της. Έτσι, ο προορισμός τους αποδεικνύεται πως βρίσκεται τελικά πολύ πιο μακριά απ’ όσο υπολόγιζαν.

Χοσέ Οτρέγα ι Γκασέτ, Αισθητικό Τρίπτυχο

2012-01-16T01:15:00.004+02:00

Στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας γίνεται παρουσίαση του βιβλίου του Χοσέ Οτρέγα ι Γκασέτ "Αισθητικό Τρίπτυχο" σήμερα, Δευτέρα 16 Ιανουαρίου.

Το βιβλίο αυτό των εκδόσεων Printa περιλαμβάνει τρία από τα σημαντικότερα εκτενή δοκίµια του ισπανού φιλοσόφου και συγγραφέα της Εξέγερσης των µαζών: τον Απανθρωπισµό της τέχνης και τις Ιδέες για το μυθιστόρημα του 1925, και ένα παλαιότερο, το Ιδέες για τον Δον Κιχώτη, του 1914. Και στα τρία, έστω κι αν κινούνται στο αθσθητικό πεδίο (ιδίως όµως στο πρώτο), θα βρει κανείς τις ιδέες πάνω στις οποίες θεµελιώθηκε η Εξέγερση των µαζών.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο αναπληρωτής καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κριτικός τέχνης και συγγραφέας, Πέτρος Μαρτινίδης, ο αναπληρωτής καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, συντονιστής μεταφραστικής ομάδας (Αλίκη Βασώνη, Αγγελική Μαυρομμάτη, Ειρήνη Οικονόμου, Τατιάνα Φραγκούλια, Ελίνα Χέλμη) και η Ελίνα Χέλμη, διδάκτωρ φιλολογίας και μεταφράστρια. Θα χαιρετίσουν οι καθηγήτριες του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Τατιάνα Μηλιώνη και Αναστασία Αντωνοπούλου, εκ μέρους του μεταπτυχιακού προγράμματος «Μετάφραση – Μεταφρασεολογία».

Η παρουσίαση θα γίνει στα ελληνικά και διοργανώνεται σε συνεργασία με τo Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τις εκδόσεις Printa, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, στην οδό Μητροπόλεως 23. Είσοδος ελεύθερη.

El habla andaluza

2012-01-15T22:33:00.001+02:00

Desvelo de amor

2012-01-13T11:30:00.000+02:00

Αδυναμία μου

2012-01-13T10:30:00.000+02:00

... 25 και συνεχίζουμε ...

Quiéreme mucho

2012-01-13T00:37:00.001+02:00

1/4 αιώνα

2012-01-13T00:01:00.001+02:00

(Και πέρισυ τέτοια μέρα, το ίδιο τραγούδι άκουγα.

Μα είναι τόσο όμορφο και τόσο ταιριαστό...)

Dios mío, todo poderoso

2012-01-12T18:00:00.003+02:00

Θεέ μου μεγαλοδύναμε...

Θεέ μου μεγαλοδύναμε
που'σαι ψηλά εκεί απάνω
ρίξε λιγάκι τουμπεκί,
Θεούλη μου
στον αργιλέ μου απάνω

Ανάμεσα στης εκκλησιάς
τις αψηλές καμάρες
ανάψαμε τις τσιγαριές,
Θεούλη μου
σα να'τανε λαμπάδες

Μπρος στον Άγιο Σπυρίδωνα
με τ'άσπρα του τα γένια
τραβάω μία ντουμανιά,
Θεούλη μου
ξεραίνεται στα γέλια

Κι όταν ανάψει ο αργιλές
κι έρθουμε στο ντουμάνι
στείλε όλους τους αγγέλους σου,
Θεούλη μου
να πουν το νάνι νάνι

Benny Moré - La Culebra

2012-01-11T22:19:00.002+02:00

Γέμισε ο τόπος φίδια.

Φύλα φίδι το χειμώνα να σε φάει το καλοκαίρι.

En la cárcel

2012-01-11T13:19:00.001+02:00

Economistas como Joseph Stiglitz y George Akelof vienen diciendo durante los últimos meses y en repetidas ocasiones que “es imposible resolver la crisis económica sin que los criminales que cometieron el fraude estén en la cárcel”.

El Nobel de economía George Akerlof ha criticado que no se castigue a los delincuentes de cuello blanco y que se facilite con las nuevas medidas económicas las condiciones para comenter este tipo de delitos, lo que provocará mayor destrucción de la economía en el futuro.

Fuente: www.attacmadrid.org

Delito contra el Patrimonio

2012-01-11T13:01:00.003+02:00

Una turista de nacionalidad suiza ha sido detenida por la Policía Nacional por hacer una inscripción de aproximadamente un centímetro, al parecer un corazón con dos iniciales a los lados, frente a la fachada del salón de Comarex de la Alhambra, en el conocido como Cuarto Dorado.

Fuente: www.publico.es

Incendio en la Patagonia chilena

2012-01-11T13:00:00.001+02:00

"El siniestro, en el que trabajan 562 brigadistas, ha afectado a 12.560 hectáreas", ha precisado el director de la Corporación Nacional Forestal (Conaf), Vicente Núñez.
...
Este sábado, la justicia chilena procesó a un ciudadano israelí de 23 años, identificado como Roter Singer, quien confesó haber provocado el incendio.
...
"El hombre confesó que en una acción involuntaria quemó un trozo de papel higiénico, lo que finalmente produjo el incendio", precisó Meléndez.
...
Fuente: www.elperiodico.com

Las autoridades chilenas han detenido a un turista israelí, Rotem Singer, como principal sospechoso de haber provocado el incendio. Según ha explicado al diario 'La Tercera' su abogada, María Fernanda Benavides, el joven está ya más tranquilo y en compañía de su padre pero niega haber hecho ninguna confesión de ser autor del siniestro.
...
"Es necesario aclarar que Rotem nunca habló ni ha hecho una declaración. El optó por su derecho a mantener silencio y nunca realizó una declaración. Así que las versiones que hablan de que él habría declarado pero que tuvo problemas con la traducción son falsas", señaló la abogada.
...
Fuente: www.europapress.es

Curro Albaicín en El Noticiario Flamenco

2012-01-11T11:45:00.003+02:00

El cantaor Curro Albaicín habla sobre los cantes y los bailes del Sacromonte granadino.

Hablar de flamenco en Granada es hablar de La Zambra.

Fuente: www.elnoticiarioflamenco.com

L'esclave - Serge Lama

2012-01-11T11:00:00.000+02:00

L'esclave

Dans un harem byzantin
Où pour trouver le paradis
Je m'étais déguisé en chien
Une esclave m'a dit :

Moi je voudrais des perles lourdes
Des perles noires, des émaux
Être muette et presque sourde
Pour que tu me berces de mots
Des mots qui ressemblent à la mer
Des mots où l'on voit à travers
Des mots d'amertume et d'amour
Des mots tendres et des mots lourds
Moi je voudrais des chambres pleines
Où je m'étendrais toute nue
Cerclée de chiennes et de chaînes
Buvant des boissons inconnues
Des boissons de vie et de mort
Des coupes pleines à ras bord
Où poser mes lèvres mouillées
Sur des sofas, agenouillée
Moi je voudrais un noir esclave
Aux dents blanches fortes et cruelles
Qui partagerait mes entraves
Et qui m'emmènerait au ciel
Dans la moite langueur du soir
Moi toute blanche lui tout noir
Il mordrait mon corps en rampant
Avec des lenteurs de serpent

Moi je voudrais être une fille
Qu'on épuiserait de plaisir
Derrière des vitres et des grilles
Jusqu'à dormir jusqu'à mourir
Sous mes paupières violacées
Tu vois je n'ai qu'une pensée
Être une femme pour de vrai
Une vraie femme s'il te plaît

Je suis malade

2012-01-11T10:30:00.000+02:00

Βραδιά Φλαμένκο, Noche de Flamenco

2012-01-10T14:30:00.002+02:00

Ο Σύλλογος Λατινοαμερικάνων και Ισπανών στην Ελλάδα "ASCLAYE" και η Σχολή Χορού "al Andalus" σας προσκαλούν στη "Βραδιά Flamenco" το Σάββατο 21 Ιανουαρίου, στις 20.00 στην αίθουσα ASCLAYE Φαλήρου 47Α, Κουκάκι (στάση μετρό Συγγρού-Φιξ). Tηλ. 210 9232204, 6947 107522.

Θα δωθεί Διάλεξη που εξηγεί τη σημασία αυτού του χορού και τα διάφορα στυλ και τρόπους έκφρασης.

Bailaores: Αναγνώστου Μελιτίνη, Βλάχου Θάλεια, Δημοπούλου Λήδα, Θεοδωροπούλου Κορίνα, Καλομοίρη Μαρία, Καραγκούνη Κατερίνα, Καραμέρου Αμαλία, Κόκκινος Νικόλαος, Κοφινά Ίριδα, Leiva Díez Berta, Λουκίδης Θεολόγος, Μάλλιου Μαρίνα, Μπαλλά Μελίνα, Μουργή Νατάσα, Παπαγγελή Ειρήνη, Πλαγιώτη Δήμητρα, Ρέγγα Λυδία, Ρούμπου Μαρία
και Σουλιώτη Χριστίνα.

"ASCLAYE" y la Academia de Baile "al Andalus" tienen el agrado de invitarles a la "Noche de Flamenco" el Sábado 21 de Enero, 20.00 horas en la sede de ASCLAYE Falirou 47A, Kukaki (estación de Metro Syngrou-Fix) Tel. 210 9232204, 6947 107522.

Se impartirá una Conferencia Ilustrada explicando el significado de este baile y sus diferentes estilos y manifestaciones.

Bailaores: Anagnostou Melitini, Vlachou Thalia, Dimopoulou Lida, Theodoropoulou Korina, Kalomiri Maria, Karagouni Katerina, Karamerou Amalia, Kokkinos Nicolaos, Kofina Irida, Leiva Díez Berta, Loukidis Theologos, Maliou Marina, Bala Melina, Mourgi Natasha, Papangeli Eirini, Plagioti Dimitra, Renga Lydia, Roubou Maria y Soulioti Christina.

Soledad Pastorutti

2012-01-10T10:00:00.001+02:00

Alma, corazón y vida

www.la-sole.com.ar/
Soledad Pastorutti

Clover - La Vida Loca

2012-01-09T23:40:00.000+02:00

Project group ‘Clover’ unveils “La Vida Loca”
Eun Ji Won

"En el flamenco no hay racismo"

2012-01-09T17:58:00.001+02:00

La cantaora sevillana Esperanza Fernández es consciente del buen momento actual del flamenco pero identifica sus causas: "Gracias a los cimientos y a maestros como Antonio Mairena, Chacón, Camarón, Fernanda o Bernarda. Gracias a ellos, el flamenco está siendo ahora valorado, aunque todavía hay algunos despistados que no lo sabían".

Entrevista a Esperanza Fernández

Homenaje a Quintero, León y Quiroga

2012-01-09T17:42:00.002+02:00

Quintero, León y Quiroga

Landscape, by Makis

2012-01-08T20:55:00.001+02:00

Κουλούρια

2012-01-08T15:38:00.004+02:00

Άκου ανθρωπάκο: "Απαράδεκτη η συμπεριφορά των αστυνομικών. Δεν τραυμάτισα κανέναν"

Και που πέφτουν με τόση ξεδαντροπιά τα όποια προσωπεία, τί;

Στο ίδιο σημείο τελικά, φαύλος κύκλος.

www.kathimerini.gr
www.newsit.gr

El Negro Bembón

2012-01-07T18:45:00.000+02:00

El Negro Bembón

Mataron al negro bembón
Mataron al negro bembón
Hoy se llora noche y día

Porque al negrito bembón
Todo el mundo lo quería
Porque el negrito bembón
Todo el mundo lo quería

Y llegó la policía
Y arrestaron al matón
Y uno de las policías
Que también era bembón

Le toco la mala suerte
De hacer la investigación
Le toco la mala suerte
De hacer la investigación

Y saben la pregunta
Que le hizo al matón
Por qué lo mató?
Diga usted la razón

Y saben la respuesta
Que le dio el matón:
Yo lo maté
Por ser tan bembón

El guardia escondió
La bemba y le dijo:
Eso no es razón

Μια βόλτα ζειμπέκικου στον εικοστό αιώνα

2012-01-07T11:56:00.002+02:00

Makis Theodoroulis - Artwork

Ο Πενηντάρης

2012-01-07T00:20:00.002+02:00

Χρόνια Πολλά Τρελλο-Πενηντάρη μου!

Οξυγραφίες του Τζουζέπ Μαρία Ριέρα ι Αραγό

2012-01-06T10:30:00.003+02:00

Ο Τζουζέπ Μαρία Ριέρα ι Αραγό (Βαρκελώνη, 1954) είναι ζωγράφος, σκιτσογράφος, χαράκτης και γλύπτης και μια από τις πιο γνωστές μορφές της σύγχρονης ισπανικής καλλιτεχνικής σκηνής. Τα έργα του, πολλά από τα οποία έχουν εκτεθεί στα καλύτερα μουσεία και αίθουσες τέχνης ανά τον κόσμο, όπως και σε πλατείες , δρόμους και δημόσια μέρη πολλών πόλεων της Ευρώπης και της Ασίας, είναι ένας προβληματισμός για τον κόσμο των μηχανών και για τα κάθε λογής μαραφέτια (αεροπλάνα, ζέπελιν, υποβρύχια), όπως και για την ίδια την έννοια της κίνησης.
Το Ινστιτούτο Θερβάντες, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ραμόν Λιούλ και την Ισπανική Πρεσβεία στην Ελλάδα, φέρνει για πρώτη φορά στην Αθήνα ένα πολύ αντιπροσωπευτικό δείγμα του χαρακτικού του έργου. Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει εξήντα οξυγραφίες που φιλοτεχνήθηκαν μεταξύ 1998-2003.

Εγκαίνια: 11.01.2012, 19.30
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή: 10.00 – 13.30 και 16.00 – 20.00, Σάββατο: 10.00 – 13.30
Κλειστά: Κυριακές και 30 Ιανουαρίου 2012
Αίθουσα εκθέσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας, Μητροπόλεως 23
Είσοδος ελεύθερη

Exposición de Josep Maria Riera i Aragó
Aguafuertes

Josep Maria Riera i Aragó (Barcelona, 1954), pintor, dibujante, grabador y escultor, es una de las figuras más reconocidas del panorama artístico español actual. Sus obras, algunas de las cuales han sido expuestas en los mejores museos y galerías de arte del mundo así como en plazas, calles y espacios públicos de numerosas ciudades de Europa y Asia, constituyen una reflexión sobre el mundo de las máquinas y los artilugios más diversos (aviones, zepelines, submarinos) y sobre el concepto mismo de movimiento.
El Instituto Cervantes, en colaboración con el Institut Ramon Llull y la Embajada de España en Grecia, trae por primera vez a Atenas una muestra muy representativa de su obra en el campo del grabado, con la exposición de unos sesenta aguafuertes realizados en los años 1998-2003.

Inauguración: 11.01.2012, 19.30 h.
Horario: Lunes-viernes: 10.00 – 13.30 h. y 16.00 – 20.00 h. Sábado: 10.00 – 13.30 h.
Cerrado: Domingos, y el 30 de enero de 2012.
Sala de exposiciones del Instituto Cervantes de Atenas, Mitropóleos 23.
Entrada libre.

Αύξηση δημοτικών τελών στην Χαλκηδόνα. Ποιοί είναι οι υπεύθυνοι;

2012-01-06T00:06:00.003+02:00

Ποιοί Χαλκηδονιώτες δημοτικοί σύμβουλοι ψηφίσατε υπέρ της αύξησης των δημοτικών τελών στη διαρκώς υποβαθμιζόμενη γειτονιά μας;

Να σας χαιρόμαστε!

Θα πρέπει να το σκεφτείτε διπλά όταν για πολλοστή φορά θα χτυπήσετε τις πόρτες ή θα μας πάρετε τηλέφωνο για να ζητήσετε τη ψήφο μας.

Και στο δρόμο που θα κυκλοφορείτε -ιδίως αυτήν την εποχή της εφιαλτικής οικονομικής κρίσης- και πάλι θα πρέπει να μην το ξεχνάτε ότι ψηφίσατε την περαιτέρω επιβάρυνση του οικογενειακού μας προϋπολογισμού.

Για ανύπαρκτες υπηρεσίες, για ένα δήμο χειρότερο -πολύ χειρότερο- από τον οίκο ανοχής που προσπαθείτε ανεπιτυχώς να καταλήξετε εδώ και μήνες αν θα λειτουργήσει νόμιμα ή όχι στην περιοχή μας.

Χαμογέλα!

2012-01-05T15:26:00.002+02:00

Callejeros - Granada

2012-01-04T11:00:00.000+02:00

Por qué Granada no es Andalucía

2012-01-03T23:11:00.001+02:00

Una mirada diferente...

Buenas noches tío Donald

2012-01-03T11:57:00.001+02:00

Antonio Mairena - Siguiriyas

2012-01-02T13:00:00.000+02:00

La siguiriya

Cuba y México

2012-01-02T11:00:00.001+02:00

Βρε πώς μπατιρήσαμε...

2012-01-02T10:45:00.002+02:00

Yo No Olvido al Año Viejo

2012-01-01T13:00:00.003+02:00

Yo no olvido el año viejo
porque me ha dejao cosas muy buenas
ahi yo no olvido no, no, no el año viejo
porque me ha dejao cosas muy buenas.

Me dejó una chiva,
una burra negra,
una yegua blanca
y una buena suegra...

Continuando, κοινώς Συνεχίζοντας (στη Νέα Χρονιά)

2012-01-01T11:30:00.000+02:00

Aunque sientas dolor
Sigues continuando, subiendo, continuando
Aunque tengas temor
Sigues continuando, cruzando, continuando

Pues la vida siempre te dará
Un camino, único a ti
Con tiempo verás
Con tiempo verás

Aunque tengas preguntas
Sigues continuando, buscando, continuando
Aunque baje la sombra
Sigues continuando, navegando, continuando

Algunas veces, tal un capitán
Navegarás en tu soledad
Hacia tu tierra
Hacia tu tierra

Aunque dañan tus sueños
Sigues continuando, sembrando, continuando,
Hasta los días tranquilos
Sigues continuando, explorando tus deseos

Ahora vas hacia tu camino
Encontrando tu destino propio
Hacia tu vida
Hacia tu vida

Un paquete de golosinas

2012-01-01T04:36:00.003+02:00

“Conté mis años y descubrí, que tengo menos tiempo para vivir de aquí en adelante, que el que viví hasta ahora…

Me siento como aquel chico que ganó un paquete de golosinas: las primeras las comió con agrado, pero, cuando percibió que quedaban pocas, comenzó a saborearlas profundamente.

Ya no tengo tiempo para reuniones interminables, donde se discuten estatutos, normas, procedimientos y reglamentos internos, sabiendo que no se va a lograr nada.

Ya no tengo tiempo para soportar absurdas personas que, a pesar de su edad cronológica, no han crecido.

Ya no tengo tiempo para lidiar con mediocridades.

No quiero estar en reuniones donde desfilan egos inflados.

No tolero a maniobreros y ventajeros.

Me molestan los envidiosos, que tratan de desacreditar a los más capaces, para apropiarse de sus lugares, talentos y logros.

Detesto, si soy testigo, de los defectos que genera la lucha por un majestuoso cargo.

Las personas no discuten contenidos, apenas los títulos.

Mi tiempo es escaso como para discutir títulos.

Quiero la esencia, mi alma tiene prisa…

Sin muchas golosinas en el paquete…

Quiero vivir al lado de gente humana, muy humana.

Que sepa reír, de sus errores.

Que no se envanezca, con sus triunfos.

Que no se considere electa, antes de hora.

Que no huya, de sus responsabilidades.

Que defienda, la dignidad humana.

Y que desee tan sólo andar del lado de la verdad y la honradez.

Lo esencial es lo que hace que la vida valga la pena.

Quiero rodearme de gente, que sepa tocar el corazón de las personas…

Gente a quien los golpes duros de la vida, le enseñó a crecer con toques suaves en el alma.

Sí… tengo prisa… por vivir con la intensidad que sólo la madurez puede dar.

Pretendo no desperdiciar parte alguna de las golosinas que me quedan…

Estoy seguro que serán más exquisitas que las que hasta ahora he comido.

Mi meta es llegar al final satisfecho y en paz con mis seres queridos y con mi conciencia.

Espero que la tuya sea la misma, porque de cualquier manera llegarás…”

Mensaje de Mario de Andrade (Poeta, novelista, ensayista y musicólogo brasileño).

Diego Clavel por Alegrías de Cádiz

2011-12-31T12:01:00.001+02:00

Diego Clavel
www.elartedevivirelflamenco.com
www.flamenco-world.com

MujereZ

2011-12-31T11:00:00.000+02:00

Mujerez, el duende se escribe en femenino

Paul Celan: la muerte es un maestro venido de Alemania

2011-12-30T16:20:00.004+02:00

Fuga de la muerte
Paul Celan

Negra leche del alba la bebemos al atardecer
la bebemos a mediodía y en la mañana y en la noche
bebemos y bebemos
cavamos una tumba en el aire no se yace estrechamente en él
Un hombre habita en la casa juega con las serpientes escribe
escribe al oscurecer en Alemania tus cabellos de oro Margarete
lo escribe y sale de la casa y brillan las estrellas silba a sus
mastines
silba a sus judíos hace cavar una tumba en la tierra
ordena tocad para la danza

Negra leche del alba te bebemos de noche
te bebemos en la mañana y al mediodía te bebemos al atardecer
bebemos y bebemos
Un hombre habita en la casa juega con las serpientes escribe
escribe al oscurecer en Alemania tus cabellos de oro Margarete
tus cabellos de ceniza Sulamita cavamos una tumba en el aire no
se yace estrechamente en él
Grita cavad unos la tierra más profunda y los otros cantad sonad
empuña el hierro en la cintura lo blande sus ojos son azules
cavad unos más hondo con las palas y los otros tocad para la
danza

Negra leche del alba te bebemos de noche
te bebemos al mediodía y la mañana y al atardecer
bebemos y bebemos
un hombre habita en la casa tus cabellos de oro Margarete
tus cabellos de ceniza Sulamita él juega con las serpientes
Grita sonad más dulcemente la muerte la muerte es un maestro
venido de Alemania
grita sonad con más tristeza sombríos violines y subiréis como
humo en el aire
y tendréis una tumba en las nubes no se yace estrechamente allí

Negra leche del alba te bebemos de noche
te bebemos a mediodía la muerte es un maestro venido de
Alemania
te bebemos en la tarde y la mañana bebemos y bebemos
la muerte es un maestro venido de Alemania sus ojos son azules
te hiere con una bala de plomo con precisión te hiere
un hombre habita en la casa tus cabellos de oro Margarete
azuza contra nosotros sus mastines nos sepulta en el aire
juega con las serpientes y sueña la muerte es un maestro venido
de Alemania
tus cabellos de oro Margarete
tus cabellos de ceniza Sulamita

De "Amapola y memoria" 1952
Versión de José Ángel Valente

Paul Celan, Biografía

Death Fugue
Paul Celan
(Translated by John Felstiner)

Black milk of daybreak we drink it at evening
we drink it at midday and morning we drink it at night
we drink and we drink
we shovel a grave in the air there you won't lie too cramped
A man lives in the house he plays with his vipers he writes
he writes when it grows dark to Deutschland your golden hair Marguerite
he writes it and steps out of doors and the stars are all sparkling
he whistles his hounds to come close
he whistles his Jews into rows has them shovel a grave in the ground
he orders us strike up and play for the dance

Black milk of daybreak we drink you at night
we drink you at morning and midday we drink you at evening
we drink and we drink
A man lives in the house he plays with his vipers he writes
he writes when it grows dark to Deutschland your golden hair Margeurite
your ashen hair Shulamith we shovel a grave in the air there you won't lie too cramped
He shouts jab this earth deeper you lot there you others sing up and play
he grabs for the rod in his belt he swings it his eyes are blue
jab your spades deeper you lot there you others play on for the dancing

Black milk of daybreak we drink you at night
we drink you at midday and morning we drink you at evening
we drink and we drink
a man lives in the house your goldenes Haar Margeurite
your aschenes Haar Shulamith he plays with his vipers
He shouts play death more sweetly Death is a master from Deutschland
he shouts scrape your strings darker you'll rise then in smoke to the sky
you'll have a grave then in the clouds there you won't lie too cramped

Black milk of daybreak we drink you at night
we drink you at midday Death is a master aus Deutschland
we drink you at evening and morning we drink and we drink
this Death is ein Meister aus Deutschland his eye it is blue
he shoots you with shot made of lead shoots you level and true
a man lives in the house your goldenes Haar Margarete
he looses his hounds on us grants us a grave in the air
he plays with his vipers and daydreams
der Tod is ein Meister aus Deutschland
dein goldenes Haar Margarete
dein aschenes Haar Shulamith

4 γενιές - Οι Agujetas

2011-12-30T14:30:00.005+02:00

Agujetas El Viejo

Manuel Agujetas

Dolores Agujetas

Antonio Agujetas

Manuel, Antonio y Dolores Agujetas

Dolores Agujetas y familia

Diego el Cigala & Oscar D'León

2011-12-30T00:14:00.002+02:00

Juan Gamero - De cuando niño

2011-12-29T10:30:00.000+02:00

Juan Gamero. De la Belleza a "la Memoria Contra el Olvido"